Belg begeleidt kosmonaut die 5 centimeter langer werd na 1 jaar in de ruimte

  • Scott Kelly (links) met zijn tweelingbroer.

Na een jaar in de ruimte is kosmonaut Scott Kelly vijf centimeter groter geworden dan zijn identieke tweelingbroer Mark, die op aarde bleef. Voordien waren ze alle twee exact 1,78 meter. Nu meet Scott 1,83 meter. “Maar Scott zal weer krimpen”, zegt fysicaprofessor en evenwichtsexpert Floris Wuyts.

Wat is de impact van een jaar verblijf in de ruimte? Om die vraag te beantwoorden, zijn twee kosmonauten 340 dagen naar het ruimtestation ISS gestuurd. Woensdag zijn ze in Rusland geland. De Antwerpse professor Floris Wuyts is meteen afgereisd om de Russische kosmonaut Michael Kornienko te testen.

“Daarnet moest hij heel hard op zijn tanden bijten”, zegt Wuyts ons aan de telefoon. “Ik had hem nochtans een simpele opdracht gegeven: blijf tien minuten stil zitten op je stoel. Maar na een jaar in het luchtledige is dat een marteling voor verslapte spieren. Na die lange werkloosheid moesten die spieren ferm uit hun pijp komen, simpelweg om te verhinderen dat de kosmonaut van zijn stoel viel. De eerste spieren die na de landing weer aan het werk moesten, waren de nekspieren, om te verhinderen dat het hoofd van de kosmonaut door de zwaartekracht naar voren zou knikken.”

Remedie tegen rugpijn

De afwezigheid van die zwaartekracht deed Scott Kelly 5 centimeter groeien. “Op aarde drukt de zwaartekracht onze ruggenwervels constant samen”, zegt Wuyts. “Valt die zwaartekracht weg, dan rekt de ruggengraat weer uit. Zo simpel is het. Maar het gaat niet eindeloos door. Na een jaar is de limiet wel bereikt . Scott zal trouwens weer krimpen naar zijn originele lengte, al weten we nog niet hoe snel dat gaat.”

Groeien in de ruimte is geen pretje voor de kosmonauten. Het is pijnlijk, want de zenuwen rekken mee uit. Om dat te verhelpen doen ze allerlei oefeningen. Bijvoorbeeld met een benji-koord dat hen op hun loopband houdt. “Niet echt handig, maar het helpt wel”, zegt professor Wuyts.

In de centrifuge

Vandaag stopt de professor zijn kosmonaut in een centrifuge. Ondertussen checkt hij de oogreflexen om te zien hoe het is gesteld met het evenwichtsgevoel. ‘’Uit vorige onderzoeken weet ik dat tegen de negende dag het evenwichtsgevoel is hersteld. Of dat na een verblijf van een jaar ook zo is, weet ik straks.”

Door Paul Demeyer
VOOR ABONNEES