Luik-Bastenaken-Luik alweer aangepast: zonder kasseien, zonder bekend trio maar met loodzware nieuwkomer

De 103e editie van Luik-Bastenaken-Luik van aanstaande zondag is exact 258 kilometer lang. Net als vorig jaar werd er echter gesleuteld aan het parcours. De kasseien van la Rue de Naniot worden na één jaar (gelukkig) alweer afgevoerd en door wegenwerken sneuvelt ook het bekende trio Wanne-Stockeu-Haute Levée. Drie nieuwe hellingen vlak voor de finale moeten voor het nodige sloopwerk zorgen. En vooral de loodzware Côte de la Ferme Libert is meteen eentje om in de gaten te houden... Een overzicht van de tien hellingen.

Volg hier al het nieuws over Luik-Bastenaken-Luik!

De naam van de koers is duidelijk: het peloton trekt zich zondag al om 10u10 in Luik centrum op gang en rijdt dan richting Bastenaken nabij de Luxemburgse grens, om daarna terug te keren naar Luik. De streep ligt echter niet in het centrum van Luik maar in Ans, een voorstad van de Vurige Stede waar de eerste renners om iets voor 17u worden verwacht. Onderweg wachten elf officiële hellingen.

Luik-Bastenaken-Luik alweer aangepast: zonder kasseien, zonder bekend trio maar met loodzware nieuwkomer
Foto: letour.fr

Twee opwarmertjes

De Côte de La Roche en Ardenne is de enige klim die het peloton aandoet voor het keerpunt in Bastogne, de Côte de Saint-Roch even erna is eveneens een opwarmertje voor wat nog moet komen.

Drie pittige nieuwkomers

Door wegenwerken in Stavelot vallen met de Côte de Wanne, de Stockeu en de Haute Levée drie historische beklimmingen weg uit La Doyenne. In plaats van in Vielsalm rechtdoor richting Stavelot te rijden, wordt het peloton nu oostelijker langs Malmédy gestuurd waar drie nieuwe hellingen hen opwachten: Côte de Pont, Côte de Bellevaux en Côte de la Ferme Libert.

Vooral die laatste is niet van de poes. Vanaf Bévercé is de Ferme Libert 1,2 kilometer lang en worden maar liefst 150 hoogtemeters overbrugd, wat goed is voor een gemiddeld stijgingspercentage van maar liefst 12,1% en zelfs stukken tot 19%... Deze nieuwkomer is zo meteen gemiddeld de zwaarste klim van het hele parcours. Op wielerfora wordt hij zelfs omschreven als “de moeilijkste, explosieve klim van de Ardennen”. Doordat de weg (onregelmatig) door het bos naar boven slingert, lijkt dat nochtans niet zo maar met al 180 kilometer in de benen zullen de renners meteen voelen dat de finale nadert. Zoals het veelzeggende filmpje van klimtijd.nl bewijst:

Twee klassieke sluipmoordenaars

Vanaf de Col du Rosier zitten de renners weer op vertrouwd terrein. De Rosier is één van de langste klimmen van België maar is vlot verteerbaar, net als de Col du Maquisard. Maar deze klimkilometers kruipen hoe dan ook in de benen, zeker wanneer de favorieten hun ploegen hier al aan het werk zetten om het (moordende) tempo te onderhouden.

Luik-Bastenaken-Luik alweer aangepast: zonder kasseien, zonder bekend trio maar met loodzware nieuwkomer
De Col du Rosier: een lange sluipmoordenaar Foto: Photo News

De driedubbele (klassieke) finale

In Aywaille (thuisbasis van de geblesseerde Philippe Gilbert) wacht dan de legendarische Côte de La Redoute. De loodzware col-in-twee-trappen was destijds het decors van een memorabel duel tussen Frank Vandenbroucke en Michele Bartoli en anno 2017 zou het best eens kunnen dat ook hier de koers nog eens (als vanouds) wordt opengebroken. In de Waalse Pijl konden ploegen als Movistar, Orica-Scott en Team Sky nog wel elke aanvalslust in de kiem smoren maar op deze mastodont zal dat toch moeilijk worden.

Een dikke vijftien kilometer verder wacht al de Côte de La Roche-aux Faucons. Sinds 2008 werd de Valkenrots in het parcours opgenomen en die was sindsdien vaker bepalend voor het koersverloop door het steile begin en de lange, lastige uitloper.

Daarna duiken de renners naar beneden door de triestige straten van Luik, maar het klimmen is nog niet gedaan. Vorig jaar moesten de kasseien op la Rue de Naniot de finale nog spectaculairder maken maar de klim had een averechts effect waardoor er juist nog langer werd gewacht. Het experiment wordt daarom al na één jaar weer afgevoerd en zo wordt de Côte de Saint-Nicolas op 5,5 kilometer van de eindmeet weer in ere hersteld. Hier werd reeds ettelijke malen de wedstrijd beslist, denk ook hier aan Vandenbroucke die in 1999 aan huisnummer 256 tegenstander Michael Boogerd ter plekke liet.

De bedrieglijke uitloper

In theorie zijn dan de hellingen voorbij maar wie zelf al eens de finale heeft verkend, weet dat de aankomst op de Rue Jean Jaurès in Ans nog venijnig omhoog loopt. Er parkeerden al heel wat renners op die laatste anderhalve kilometer en dat zal zondag na een slopende race niet anders zijn. Dus wij durven de organisatie wel degelijk tegenspreken en hebben het over elf hellingen. En het is op die laatste “klim” dat net als vorig jaar wel vaker de beslissing valt in een spurt van stervende zwanen...

Luik-Bastenaken-Luik alweer aangepast: zonder kasseien, zonder bekend trio maar met loodzware nieuwkomer
Foto: letour.fr

De 10 officiële helingen:

na 70 km: Côte de La Roche en Ardenne (2,8 km aan 6,2%)

na 116 km: Côte de Saint-Roch (1 km aan 11,2%)

na 168 km: Côte de Pont (1 km aan 10,5%)

na 172 km: Côte de Bellevaux (1,1 km aan 6,8%)

na 180 km: Côte de la Ferme Libert (1,2 km aan 12,1%)

na 198 km: Col du Rosier (4,4 km aan 5,9%)

na 211 km: Col du Maquisard (2,5 km aan 5%)

na 222,5 km: Côte de La Redoute (2 km aan 8.9%)

na 239 km: Côte de La Roche-aux-Faucons (1,3 km aan 11%)

na 252,5 km: Côte de Saint-Nicolas (1,2 km aan 8,6%)

Luik-Bastenaken-Luik alweer aangepast: zonder kasseien, zonder bekend trio maar met loodzware nieuwkomer
De Rue Jean Jaurès in Ans: officieel geen klim maar de hellende aankomststrook was ook vorig jaar beslissend toen Wout Poels er de sprint van stervende zwanen won... Foto: Photo News

 

Door vml