Vurig feestje met Baloji aan Trefpunt

  • Baloji
Gent - Terwijl het vuurspektakel zich verspreidde van de stadshal naar verschillende hoeken van de stad, startte Baloji op het Walter de Buckplein vrijdagavond een vurig feestje van een ander kaliber. Nadat de ziel van Walter was aangeroepen met de Gentse Feestenhymne door de Propere Fanfare van de Vieze Gasten én door het Walter De Buck tribute ensemble was een goede fond gelegd.

Baloji is natuurlijk een indrukwekkende, rijzige lucifer om zo'n feestje toe doen ontvlammen. De Belgische dichter en rapper met Congolese roots (en nu aangespoeld in Gent) herinneren velen zich nog van zijn periode bij Starflam. Maar het afgelopen decennium heeft hij zich solo op de kaart gezet. Hij speelde de jongste jaren op mooie plaatsen als Montreux, Central Park, Royal Albert Hall, North Sea Jazz en nu kreeg het Walter de Buckplein hem gratis en voor niks cadeau.

Cosmopoliet
Met zijn muzikanten brengt hij een gelaagde, cosmopolitische mix van soul, funk en hiphop waarbij zijn woorden essentieel zijn. Vrijdagavond bracht hij werk uit zijn eerste, meeslepende album "Hotel Impala" uit 2007, maar ook uit later EP werk. En er komt een nieuwe cd aan. Hij zingt zelden, maar declameert, mijmert, spuwt, raast en blijft bovenal verontwaardigd over wat in de wereld en zijn Afrika gebeurt. Een nummer als "Capture" vertelt en toont meer over wat met Congo aan de hand is dan 4 boeken.

Net als Stromae slaagt hij erin om zeer heftige thema's in songs te laten overleven, zonder de luisteraar plat te slaan. Het Trefpuntpubliek werd meegezogen.

Stijl in overvloed
Wat het publiek er bij elk optreden van Baloji bovenop krijgt is de stijlvolle verpakking. De pakken, de hoeden, de dans. Zelfs rauwe emoties komen er bij Baloji stylish, zelfs met megafoon, uit. Het enige wat we misten waren de mooie vrouwelijke backing vocals van zijn beginjaren. Nu liet hij zich enkel door zijn mannen omringen. Maar gitarist "papa dizzy", op leeftijd maar nog steeds achterwaarts gitaar spelend alla Jimmy Hendrix, & Baloji himself deed ons dat vergeten. Een band met klasse en fierheid.

Walter
Enkele uren daarvoor bracht het Walter De Buck ensemble onder andere "De gebuur".
"Laat uwe gebuur zijn eigen cultuur want al die vervlakking
verveelt zo
Laat uwe gebuur zijn eigen cultuur want hetzelfde verveelt 
op den duur
Laat iedereen op zijn eigen wijze zelve peinzen
Laat iedereen op ons eerde, zijn eigen weerden aanveerden"


Vervlakking zou Walter vrijdagavond, als hij er nog bij had kunnen zij, niet gespot hebben op zijn eigen plein. Het was er zelfs zodanig heuvelachtig, dat die Jacobsladder midden in de massa daar goed stond.

Door An Rosiers, foto's Steven Hendrix
AANGERADEN
Meest recent