Zangeres Fien Deman fonkelt op nieuwe plaat van Ivy Falls

Gent - Nieuw werk van Ivy Falls schuift onze mailbox binnen. Enkele klikken later voelen we gewichtsloosheid. De nieuwe EP ‘The Light’ is een nevel van zweverige harmonieën en ritmische elektropop. En toch staat Deman met beide voeten op de grond. “Ik ben soms een huisje-tuintje-kantoorjobmeisje, maar hou ook van de vrijheid van het muzikantenleven."

Voor een interview met de nieuwe lichting bekijken we altijd eens een fotootje vooraf. Soms volstaat dat niet. Het café van de Vooruit zit bomvol en we scannen de tafeltjes af. Een Instagrammend jong meisje dat alleen aan een tafeltje zit, blijkt niet Fien Deman. Met het schaamrood op de wangen loop ik weg. Nota voor de volgende keer: vraag aan welke tafeltje het interview doorgaat! Dat Instagrammen had best gekund. Deman werkt als digital manager voor bands als dEUS, Tamino en Faces on TV.

En dat is?
Deman:  Ik zorg ervoor dat bands online zichtbaar zijn. Social media, streaming… Ik geef toe, soms pas ik zelf voor Ivy Falls niet helemaal toe wat ik aanraad aan andere bands. Ik wijt het wat aan mijn tijdsgebrek, maar dat is zeker geen excuus, haha.
Bestaat daar een diploma voor?
Waarschijnlijk nu al wel, maar ik heb sociaal cultureel-werk gestudeerd. Ik ben er wat ingerold, ik was goed in communicatie.
Genoeg over je day time job. Hoe word je solozangeres?
Ik was jaren zangeres bij ‘I Will I swear’. Daar zong ik de nummers, maar die songs waren niet van mij. Ik wilde volledig mijn eigen ding doen en ging in 2016 solo.
En de nummers schrijf je nu zelf?
Ik maak op mijn eentje heel veel demo’s. Dat zijn nummers die niet helemaal af zijn, een soort schetsboek.
Hoor ik niet af en toe wat Tsar B?
Omdat Trui Amerlinck (bassiste bij Tsar B) in mijn band zit? Trui speelt mee, maar schrijft geen nummers. De productie ligt eigenlijk buiten de band. Daan Schepers (Warhola, Bazart) werkt de songs perfect naar mijn goesting uit. Daan speelt zelf de meeste partijen in. Tsar B zal misschien een paar overlappende invloeden hebben, al blijft het genre wel echt verschillen, vind ik.
Jij bent autodidact maar laat je omringen door geschoolde muzikanten. Knaagt dat nooit? 
Ik weet wat ik vocaal waard ben. Ik vind de combinatie een verrijking. Soms speel ik iets dat de band muziektheoretisch niet kan verklaren, maar wel leuk vindt.  Op het podium speel ik Q-chord. Dat is een soort elektrische gitaar met knoppen in plaats van snaren. Geen moeilijke vingerzettingen dus.
Klaar voor een onmogelijk dilemma? Tekst of muziek?
Dan kies ik muziek, want een plaat zonder muziek is poëzie, toch? Al zijn de teksten ook heel belangrijk voor mij. Bij mijn vorige EP voegde ik een tekstboekje bij de plaat. Af en toe maak ik een lyric video (videoclip met tekst).
Waarover zing je vooral?
Mijn teksten zijn meestal wel autobiografisch, maar ik probeer wel een algemeen verhaal er in te steken, zodat het universeel genoeg is voor wie luistert.
En zou je moeder doorhebben dat het over jou gaat?
Misschien niet, want toegegeven, mij teksten zijn wat cryptisch en flou. Zelfs mijn vrienden hebben niet alles door. Ook al zing ik over heel specifieke situaties uit mijn leven. Ik trek het wat open en daaruit haal ik levenslessen waar ik me dan probeer aan te houden.
Over welke levensles zing je in je laatste single ‘City’?
Verspil geen energie door je alsmaar aan te passen aan je omgeving. Het moet net omgekeerd zijn. I swear that i gonna  let my city grow for me…
-Dus een Waregems meisje dat naar de grote stad Gent komt?
Het gaat niet specifiek over een stad. Zie het als een metafoor voor je omgeving. Er wordt veel verwacht van mijn generatie. De boodschap 'City' is dat je niet een vakje moet passen. Doe gewoon je eigen ding. Ik besef dat mijn teksten soms wat donker zijn maar het eindigt altijd met een semi positieve twist.
-Waar luisterde je naar in je puberjaren?
Bon Iver en James Blake heb ik wel plat gedraaid. Vreemd genoeg, weinig vrouwen. In tegenstelling tot wat je zou denken, luisterde ik nooit naar bands met een vrouwenstem. Ik heb een redelijk specifieke smaak qua stemgeluid. Ik vind het niet mooi als zangers te veel op hun stem duwen.  Internationaal ben ik heel erg fan van hoe Okay Kaya of de zangeres van Sylvan Esso zingt.  Van bij ons vind ik Angèle en Charlotte Adigéry heel goeie zangeressen!
-Een plaat uitbrengen is meer dan muziek alleen. Hoe belangrijk is de verpakking voor jou?
Ik vind dat het plaatje moet kloppen. Ik maak daarom graag esthetische videoclips. Dus zonder verhaallijn. Zo maken we af en toe minimalistische portretten. De sfeer van de clip moet de song versterken. Al wat ik maak heeft iets lief, maar tegelijk scherp, dus vind ik dat de kleuren en beelden dat moeten weerspiegelen en versterken.
-Denk je dat je minder kansen had gekregen moest je lelijk zijn?
Nja, dat vind ik misschien wat kort door de bocht. Ik besef wel dat je met talent alleen niet ver komt. Maar mooi of lelijk, je moet je muziek uitstralen. Het verhaal is enorm belangrijk, hoe dat er dan ook uitziet, het moet sterk zijn en inhoud hebben.
Waar wil je binnen 10 jaar staan?
Ik stel geen concrete doelen. Ik hoop dat ik over tien jaar nog muziek maak. Zo lang de opportuniteiten of kansen blijven komen, ben ik gelukkig. Leven van mijn muziek hoeft niet. Ik zou nooit full time muziek kunnen maken, hoogstens twee jaar aan een stuk. De muziekfan houdt van het geromantiseerde beeld van de muzikant die op een zolderkamer nummers schrijft tot 3.00 u. 
Eigenlijk ik ben een huisje-tuintje-kantoorjob-meisje. Op café met de andere muzikanten denk ik om 1 uur al aan de de volgende ochtend. Ik geniet er natuurlijk van om mee te gaan op het ritme van mijn muzikanten, om eerder wat vrijer te leven. Ik werk ook deels freelance dus ik kan op zich wel mijn tijd zelf plannen. Daar hou ik wel van…
Overleef jij zonder subsidies?
Voor deze plaat waren de projectsubsidies zeer welkom. Als ik voor de volgende plaat geen steun krijg dan zal die er wellicht ietsje anders uitzien. Met 60% besparingen zal heel veel opkomend talent uit de boot vallen. Ikzelf zie die subsidies als een springplank. Ik wil zo onafhankelijk mogelijk zijn en groeien vanuit die steun. Het werkt, jammer dat dit zou wegvallen. 

Ivy Falls is voor het eerste te zien met haar nieuwe EP op  29 januari  in de Handelsbeurs, 4 februari speelt ze in Depot in Leuven. 

Door Klaas Vandromme
VOOR ABONNEES