101-jarige zorgt voor een ongelofelijke jubileumviering op het gemeentehuis

Foto: © Luc Colleman

Zelzate - Celina De Letter heeft op zaterdag 18 januari een stukje Zelzaatse geschiedenis geschreven

Het is voor zover bekend de eerste keer dat iemand van die leeftijd op het gemeentehuis wordt ontvangen en in de bloemetjes gezet. Meestal moet het gemeentebestuur richting rusthuis, want ouderlingen hebben meestal een mindere fysiek. Daar heeft Celina weinig problemen mee, want ze woont nog steeds zelfstandig thuis. Ze kwam dan ook zonder hulpmiddelen de raadzaal binnengestapt. Het was eigenlijk een dubbele viering, want ze is momenteel ook de oudste inwoner van de kanaalgemeente. Ze heeft naar eigen zeggen hiervoor een geheim recept.

Celina werd geboren op 20 januari 1919 in Ertvelde. Ze verhuisde in 1946 naar Zelzate en woont in Zelzate-West en is de buurvrouw van onze burgemeester. Ze heeft vele jaren huishoudelijke hulp verleend bij vele gezinnen. Tuinieren en poetsen heeft ze altijd graag gedaan. Als jubilaris krijgt men een waardebon naar keuze. Iedereen moest glimlachen toen gezegd werd dat ze een bon uit de Gamma wilde voor werkgerief. Want ook vorig jaar had ze zo’n bon gevraagd.

Het is ondertussen al een flinke familie geworden met twee kinderen, vijf kleinkinderen, acht achterkleinkinderen en ook tien achter-achterkleinkinderen. Twee familieleden hebben in Spanje een B&B, dus met de familie samenkomen is niet zo evident. Vandaar dat de viering wel op een zaterdag mocht doorgaan.

Velen zullen zich wellicht herinneren dat ze enkele jaren geleden op klaarlichte dag op straat is overvallen. Ze werd op de grond geduwd en beroofd van haar handtas. Gelukkig hield ze aan de val enkel wat blauwe plekken over en is haar handtas vrij vlug teruggevonden, welliswaar zonder het cash geld. Celina heeft toen wel een schrik opgedaan, want ze durfde een hele tijd niet meer alleen de straat op.

Met veel bewondering kijken we naar iemand die op die gezegende leeftijd nog een fysiek heeft. We wensen haar dan nog een goede gezondheid en hopen elkaar volgend jaar opnieuw te kunnen ontmoeten. 

Door Luc Colleman