Driehonderd jaar geleden: de eerste steenweg naar Luik

De steenweg Brussel-Luik voor de aanleg van de E40 (grens Tienen-Hakendover). Foto: Raymond Billen

Tienen - Het Haspengouwse platteland klaagde lang over slechte verbindingswegen. In 1720 kwam daarin verandering door de aanleg van de weg Bussel-Luik.

Dezer dagen is het verkeer zodanig teruggelopen dat de steenwegen doen terugdenken aan vroeger tijden. Alhoewel, geen driehonderd jaar...

Professor Emiel Vliebergh beschrijft de toestand zoals die door de wegenbouw van 1720 tot stand was gekomen: "De arrondissementscommissaris van Borgworm schrijft in 1875 dat slechts één grote weg de streek doorkruist, nl. die van Brussel naar Luik. De oud romeinse weg, zuidelijker, is zeven, acht maanden per jaar onbruikbaar. De meeste dorpen ploeteren in de modder, op enkele passages in Hannuit en Borgworm na."

De arrondissementscommissaris erkent dat de prinsbisschoppen ook al een weg hadden aangelegd van Luik naar 's Hertogenbosch, langs Tongeren en Hasselt. Onder het Hollandse regime kwam de as Sint-Truiden-Tongeren-Maastricht tot stand. Pas vanaf 1840 trad echt beterschap is op omdat de staat verschillende wegen aanlegde op de Haspengouwse vlakte. Gemeenten begonnen samen te werken om verbindingswegen te verharden en ze kregen daarbij een kleine toelage.

De belangrijkste west-oost kwam tot stand in 1720, namelijk de hoofdweg vanaf Tienen en Sint-Truiden tot Luik. Het vak Brussel-Leuven-Tienen was al in 1704-1718 aangelegd. Aan het verlengde zou trouwens nog tot 1733 worden gewerkt. Dat was al heel vooruitstrevend. Leuven-Namen dateert van 1749-1763. Leuven-Diest zou pas tegen 1797 gerealiseerd zijn en de aftakkingen later. Tienen-Namen kwam er in fases in 1770, 1810, enz. Voor de straatstenen werd geput uit groeves in Opprebais, Dongelberg, Hoegaarden, Bost, enz.

Door Raymond Billen
AANGERADEN