Walter Van Beirendonck drukt zijn stempel op opera

Samen met Maurice Engelen van Praga Kahn bij voor voorstelling van Not Strictly Rubens Foto: Wim daneels (WDK)

Modeontwerper Walter Van Beirendonck heeft de kostuums ontworpen voor de opera Akhnaten, die volgend jaar zal worden opgevoerd door Opera Vlaanderen. Dat maakte het Kunsthuis, de overkoepelende instelling van Opera Vlaanderen en het Ballet van Vlaanderen, dinsdag bekend bij de voorstelling van het nieuwe seizoen.

Akhnaten is een opera uit 1984 van minimalist Philip Glass en zal door Opera Vlaanderen worden opgevoerd in regie van de Britse theatermaker Nigel Lowry, eerst in Antwerpen (februari 2015), daarna ook in Gent (maart 2015). Acteur Geert Van Rampelberg treedt op als verteller, terwijl Walter Van Beirendonck tekent voor de kostuums.

Wat de modeontwerper precies in petto heeft voor de spelers die het verhaal van de legendarische farao Amenhotep IV (die zich na zijn troonsbestijging Akhnaten laat noemen) en zijn echtgenote Nefertiti zullen vertellen, daar hebben we voorlopig nog het raden naar. Maar de kans is wel erg groot dat Van Beirendonck opnieuw zijn stempel op de voorstelling zal drukken.

Want hoewel het de eerste keer is dat de meest excentrieke van de Zes van Antwerpen zijn naam linkt aan een opera, heeft Van Beirendonck voorheen wel al balletkostuums ontworpen. De eerste keer was in 2003, toen hij de dansers van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen kleedde voor de voorstelling Not Strictly Rubens, een choreografie van Marc Bogaerts met muziek van Praga Kahn.

Voor de kostuums voor die voorstelling stapte Van Beirendonck af van het normale beeld van de fijne ballerina en ontwierp verschillende kleurrijke kostuums die werden samengesteld uit honderden handgemaakte rozetten van tule om opnieuw voluptueuze volumes te creëren, ook al een knipoog naar het ideale lichaam uit de tijd van Rubens (zie bovenstaande beelden, credits Ronald Stoops).

In 2012 zat hij dan weer samen met l’Opéra National de Paris omdat hij de kostuums mocht ontwerpen voor Sous Apparance, de allereerste choreografie van sterdanserens Marie-Agnès Gillot. Als fan van zijn werk gaf ze Van Beirendonck - in tegenstelling tot zijn eerste opdracht als kostuumontwerper - volledig vrij spel, die hij ook volledig heeft benut.

De ontwerper zocht opnieuw een andere invalshoek voor de klassieke ballerina en liet de grenzen tussen de twee geslachten vervagen. Daardoor traden de ballerina’s topless aan, terwijl de mannelijke dansers spitzen aantrokken (zie eerste foto).

De rozetten van tule uit Not Strictly Rubens werden dan weer deels gerecycleerd, want een deel van de dansers werden met de bloemen omgebouwd tot beeldhouwwerken (zie tweede foto). Gillot wilde absoluut die kenmerkende figuren uit het oeuvre van Van Beirendonck in de choreografie, ook al omdat de dansers zo ook restricties voor hun bewegingen kregen opgelegd.

En het is geen ballet of opera, maar de eerste die op een podium mocht staan van kop tot teen gehuld in een outfit van Van Beirendonck, was Bono, de zanger van de Ierse rockgroep U2. Hij mocht de rockers in 1997 kleden voor hun PopMart Tour en creëerde personages zoals Bono Man, Muscle Man, Lopsided Man, Hitman en Electric Cowboy die waren geïnspireerd op Action Man-figuren.

Het T-shirt met een trompe-l’oeil-effect van een gespierd bovenlijf dat Bono meerdere avonden van de tournee aantrok, maakte Walter Van Beirendonck destijds wereldbekend, en was later ook te zien in een aflevering van de Amerikaanse animatieserie The Simpsons waarin de zanger van U2 mocht figureren.

Door Ellen De Muynck