Vol plein en vol podium voor De Fanfare van Honger en Dorst

Gent - Het Laurentplein sloot dag vijf memorabel af. De warme staande ovatie rond twintig voor één deze morgen voor Lieven Tavernier en de 35-koppige brassband, de Fanfare van Honger en Dorst, samengestouwd op het kleine podium, zindert nog na. Ongetwijfeld nu al goed voor een plaatsje in de top-3 van het Luisterplein editie 2016.

Schoonheid in eenvoud en oprechtheid. De kortste samenvatting van een prachtige avond met de ijzersterke songs van Lieven Tavernier, in perfecte harmonie met de Leuvense brassband United Brass. De speelvreugde spatte ongeveer van het podium, en na elke zangpartij draaide de Gentenaar zich naar zijn koperblazers om ze te bewonderen. Hij ging ze - wegens het overvol podium - net niet allemaal persoonlijk gaan knuffelen tussen de nummers door. "Welkom op het meest droevige concert van de week", opende Tavernier. "Het zit goed vol, maar na het eerste nummer zal er al veel meer plaats zijn. En niet te veel babbelen op de eerste rijen, want het concert wordt live opgenomen, we sturen het door naar Liechtenstein, en vanavond kan je de cd al kopen, voor 10 euro." Dat laatste was nog waar ook, al ligt de cd natuurlijk al een hele poos in de winkel.

Terwijl wij ongeveer voor het podium stonden te smelten viel "De eerste sneeuw", luidden "De klokken van Sint-Baafs", en kregen we met "Ik heb een hart van goud (maar niemand wil het stelen)" een eerste autobiografische bekentenis. En dan vergeten we nog de "Molenstraat". Yves Meerschaert schreef de arrangementen voor deze uitvoering met United Brass, en ook Thomas Noël - gisteren net jarig - en de Congolese zusjes Eva en Kapinga Ghysel maakten de avond nog fijner. Het Luisterplein kon na een collectief bisnummer "De fanfare van Honger en Dorst" meer dan voldaan naar huis. Vanavond zit het podium trouwens ook weer lekker vol, met harmonie "De Eendracht" uit Mater, en de fanfare van Gavere. In het zog van Mich Van Hautem. 

Eerder op de avond legde ook de Stoomboot van Niels Boutsen aan op het Laurentplein. Met liedjes over de vrouwen die hij en zijn kompanen allemaal niet hadden kunnen krijgen. Van het trauma over een kamplief dat na een tijdje niks meer liet horen, over de adoratie voor Clara Cleymans, "de muze", tot het vreselijk verhaal van Spanjaarden die met je lief aan de haal gaan. 

 

Door Geert Herman
AANGERADEN
Meest recent