Mijn vriendin wil meer seks dan ik. Seksuoloog geeft advies

Foto: Shutterstock

"Ik ben een vrouw van 37 en heb sinds vijf maanden een relatie. Mijn vriendin had al van in het begin veel meer behoefte aan lichamelijk contact en aan seks. Ik dacht eerst dat het wel zou overgaan, maar het wordt alleen maar erger. Hoe breng ik dit over zonder haar te kwetsen?" Seksuoloog Alexander Witpas geeft advies.

"Ik ben een vrouw van 37 en heb sinds vijf maanden een relatie. Mijn vriendin had al van in het begin veel meer behoefte aan lichamelijk contact en aan seks. Ik dacht eerst dat het wel zou overgaan, maar het wordt alleen maar erger. Ik word er vreselijk zenuwachtig van, want ik ben nu eenmaal niet zo lichamelijk. Onze relatie is verder oké en ik wil ze niet verbreken. Maar ik begin er tegenop te zien om af te spreken. Samenwonen zie ik op deze manier al helemaal niet zitten. Hoe breng ik dit over zonder haar te kwetsen?" 

“De oorzaak leggen bij een fundamenteel verschil, is weinig hoopgevend. Dat geeft maar twee opties: ofwel houdt zij zich in, ofwel weer jij haar af. Allebei frustrerend”

Het meest eenvoudige lijkt me om haar eerlijk te zeggen wat er in je omgaat. Ik begrijp dat dat niet simpel is, maar blijven zwijgen en de irritatie laten opbouwen ondermijnt duidelijk je relatie.

Het lijkt erop dat je de oorzaak vooral legt bij een fundamenteel verschil tussen jullie tweeën. Zij heeft veel behoefte aan aanraking en seks, jij hebt dat niet, en dat is nu eenmaal zo. Dat is een weinig hoopgevende kijk op de zaak. Want dan zijn er maar twee mogelijkheden. Ofwel moet zij zich heel de tijd inhouden. Ofwel moet jij heel de tijd haar avances verdragen en afweren. Beide opties zijn frustrerend.

Alexander Witpas is seksuoloog en criminoloog. Hij heeft een praktijk in Antwerpen en werkt bij de Vlaamse Gemeenschap. Heb je een vraag voor hem? Mail naar seks@nieuwsblad.be 

Vraag is of die visie echt klopt. Het kan best dat jullie verschillen in jullie behoefte aan lichamelijk contact en seks. Bij de meeste relaties is dat het geval. Op zich moet dat geen struikelblok zijn en de meesten koppels raken er wel uit. Tenzij er rond dat verschil een patroon ontstaat waarbij de ene vanuit onzekerheid altijd maar meer begint aan te dringen, en de ander, vanuit irritatie, zich altijd maar meer begint terug te trekken. Op die manier ontstaat er een vicieuze cirkel en lijkt het op den duur een hopeloze zaak.

Allebei beseffen dat dat patroon niet werkt en ermee stoppen is een eerste en belangrijke stap. Vaak is dat al genoeg om heel wat druk van de ketel te halen. Een tweede stap is erkennen dat jullie allebei recht hebben op datgene waar je naar verlangt. Je partner wil lichamelijk contact en seks en het is oké en normaal dat ze dat wil. Jij wilt je veilig en gerust kunnen voelen als je bij haar bent. Ook dat is oké en normaal. Een derde stap is afspreken wanneer en hoe beide behoeftes een plaats kunnen krijgen in jullie relatie. Je wilt daarbij een evenwicht dat voor allebei aanvaardbaar is. Zo’n evenwicht vinden is een proces en het kan even duren. Dus gun jezelf de tijd en blijf ondertussen elkaar op een niet veroordelende manier vertellen wat er in je omgaat.