Hoe moeilijk wordt het voor Macron? Nu begint de strijd pas écht

© Photo News

© Photo News

© Photo News

© AP

© AFP

1 / 5

Met 66 procent van de stemmen lijkt de overwinnen van Emmanuel Macron bij de Franse presidentsverkiezingen vrij ruim. Maar schijn bedriegt, want Macron zal het komende weken, maanden en jaren allesbehalve makkelijk hebben.

lbo

LEES OOK. Macron wint verkiezingen en wordt president van Frankrijk

DE PRAKTISCHE KANT. Zondag won hij, volgende week is Macron al president. In Frankrijk duurt de wissel van de macht niet zo lang als in bijvoorbeeld Amerika, waarbij er tussen de verkiezingen en de inhuldiging van de nieuwe president zo’n 3 maanden zit. Maandag zal Macron samen met huidig president François Hollande nog een herdenking voor het einde van de Tweede Wereldoorlog bijwonen. Dinsdag gebeurt de overdracht van onder andere de nucleaire codes. Woensdag is er opnieuw een herdenking: die van de afschaffing van de slavernij. Macron en Hollande zullen ook dan samen verschijnen.

© AFP

11 mei, donderdag, wordt dan door ook officieel bekendgemaakt dat Macron de nieuwe Franse president wordt. Op dat moment worden de volledige stemresultaten namelijk bekendgemaakt.

Vrijdag 12 mei zijn de ogen vooral op Hollande gericht: hij zal voor het personeel van het Elysée, de presidentiële ambtswoning, zijn afscheidsspeech geven. Twee dagen later is het ook definitief gedaan voor Hollande; net ervoor vindt de ceremonie van de overdracht van de macht plaats en is Macron ook écht president Macron.

PARLEMENTSVERKIEZINGEN. Maar daarmee is de kous voor Macron lang nog niet af. Eigenlijk begint zijn gevecht nù pas. De jonge Franse president staat voor enorme uitdagingen. En die beginnen vandaag al. Zo moet Macron een regering zien te vormen. Tegen volgende week zondag zal hij zijn premier bekendmaken. Daarna is het alle hens aan dek voor de parlementsverkiezingen van juni. Vaak zijn die een formaliteit: de republikeinen of de socialisten leveren de president in mei, en zij halen het ook bij de parlementsverkiezingen in juni.

© Photo News

Dit keer is dat anders. Emmanuel Macron behoort namelijk niet tot een traditionele partij. Hij is links noch rechts. Hij bevindt zich in het centrum, met een eigen beweging: En Marche!. Nooit eerder heeft een nieuwe president de parlementsverkiezingen moeten aanvatten zonder echte partij. Macron zal dus alles uit de kast moeten halen om in juni toch een parlementaire meerderheid te halen, lukt dat niet, dan zal het moeilijk worden om veel van zijn programma uit te voeren. Marine Le Pen, zijn tegenkandidate in de tweede ronde, zal het hem alvast niet makkelijk maken. Ze belooft dat Front National de strijd zal verder zetten, als ‘belangrijkste oppositiekracht’.

EXTREEMRECHTS. Want Marine Le Pen won dan wel niet, extreemrechts en het eurosceptische populisme is lang niet gestopt. Front National heeft sinds 2012 een gigantische sprong gemaakt: nu zo’n 34 procent, toen 18 procent in de eerste ronde. Of als je vergelijkt met wat Jean-Marie Le Pen haalde in de tweede presidentsronde van 2002, dan kan je niet anders dan concluderen dat Front National en extreemrechts in Frankrijk nog niet dood zijn. Integendeel: een derde van de Fransen kiezers stemde voor extreemrechts. Marine Le Pen haalde bijna 11 miljoen stemmen.

Macron is zich daar goed van bewust, zo bleek al uit zijn overwinningsspeech. “Ik heb de woede en de angst van de Fransen die voor extreemrechts stemden, begrepen”, zo zei hij. Macron beloofde ook dat hij er alles aan zal doen om ervoor te zorgen dat de Fransen nooit nog een reden hebben om voor extreemrechts te stemmen.

© EPA

En niet alleen extreemrechts scoorde goed. Ook extreemlinks deed het beter dan ooit. Jean-Luc Mélenchon haalde in de eerste ronde ruim 19 procent. Ook met die kiezers zal Macron rekening moeten houden. Macron

NIET VOOR HEM, MAAR TEGEN DE ANDER. Die Mélenchon weigerde om na de eerste ronde zijn steun uit te spreken voor Le Pen of Macron. Hij vond ze beide niet goed genoeg. Dat sentiment leefde niet alleen bij Mélenchon: zelden stemden zoveel mensen blanco of ongeldig bij de verkiezingen. Ook die mensen zal Macron moeten proberen te overtuigen. Net als de kiezers die niet vóór hem stemden, maar die toch het bolletje naast zijn naam inkleurden omdat ze tégen Le Pen waren. Dat zou zo’n 43 procent van de kiezers zijn, volgens onderzoeksbureau Ipsos.

© ipsos

VERDEELDHEID. Het was in de eerste ronde al duidelijk: Frankrijk is erg verdeeld. De eerste vier kandidaten lagen bijzonder dicht bij elkaar. Macron beloofde in zijn overwinningsspeech om Frankrijk te verenigen: “Ik zal met al mijn kracht tegen de breuklijnen strijden die ons land verdelen.

© Photo News

VERNIEUWING EUROPA. Macron staat voor een open beleid, staat voor pro-Europa, maar hij benadrukte tijdens de campagne dat Europa ook vernieuwing nodig heeft. Le Pen wilde af van de EU, net als bijvoorbeeld Mélenchon. 11 miljoen Fransen, het aantal stemmen dat Le Pen kreeg, lijken het met haar eens te zijn. En ook heel wat mensen kozen in de eerste ronde voor Mélenchon.

De Franse media stelden tijdens de campagne de verkiezingen vaak voor als een referendum over Europa. Maar dat Macron won, wil niet persé zeggen dat dat ook voor Europa het geval is. Want naast Le Pen, was ook Mélenchon (kleine 20 procent) tegen de EU. En ook Fillon en Hamon (samen goed voor 26 procent van de stemmen in de eerste ronde) waren niet de meest pro-Europese politici. Als je naar de resultaten van de eerste ronde kijkt, lijken de Fransen dus niet meteen heel enthousiast voor meer Europa. Het wordt dus een uitdaging van Macron om ook werkelijk die vernieuwing van de EU mee in gang te zetten.

© AFP

LEES OOK

Nu in het nieuws