Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Dit artikel is exclusief voor abonnees.
Lees gratis verder >

Onze man keek naar ‘Dance Around the World’ en zag “iets met scharen en cactussen”

  • Onze man keek naar ‘Dance Around the World’ en zag “iets met scharen en cactussen”

Er kleeft voorgeschiedenis aan dit programma waarin de Belgische choreograaf Ish Ait Hamou en zijn Nederlandse collega Jan Kooijman, bevriend dankzij de talentenjacht So You Think You Can Dance, de wereld rondreizen om culturen beter te leren kennen door de lokale dans onder de knie te krijgen. Dance Around the World was in Nederland een flop en deed de vraag rijzen of de openbare omroep een reisbureau was “dat van belastinggeld leuke reisjes uitdeelt aan presentatoren”. Ish Ait Hamou, de man die op Eén danswedstrijdjes tussen bedrijven op poten zette in het snel vergeten Alors On Dance, zou wellicht een diepe zucht slaken bij zoveel cynisme: reizen, dansen en vreemde culturen beter leren kennen, wie kan daar nu tegen zijn? Het antwoord is niemand, al begrijp ik ook wel waarom Dance Around the World bij onze noorderburen met 150.000 kijkers startte en er één week later al 50.000 kwijt was: in ­Nederland slaan ze je echt dood met reis­programma’s. Bij ons valt dat nogal mee, al ben ik bang dat ook in Vlaanderen weinig mensen zitten te wachten op twee heren die de bergen van Peru in trekken om er een ingewikkelde dans met grote scharen in te studeren.

Dance Around the World, genoemd naar de wereldhit uit 1987 van het Nederlandse antwoord op Boy George genaamd Richenel, kun je moeilijk televisie noemen die je moet ...