“Gentse Feesten, plooi nooit voor zuur en azijn”

Foto: fvv

Gent -

Feesten die 175 jaar worden, verdienen een extra groot stuk taart. Patissiers van dienst: Dirk Brossé en Luk De Bruyker. We delen geen sterren uit voor concerten en voorstellingen op de Feesten. Voor Koenseer in den Fransen Theejoater doen we het uitzonderlijk wel: ****.

“Allen welgekomen voor wat dé afsluiting mag heten van de viering 175 jaar Gentse Feesten. Afscheid van een stad die gedurende tien dagen, etmaal na etmaal, vonkt en knettert, zuipt en zingt, vrijt en vrolijkt. Een stad waar jaarlijks een vreemde mélange van geilheid en romantiek zegeviert.”

Wij durven Luk De Bruyker alvast niet tegen te spreken. Het publiek in de bomvolle opera knikte instemmend. Wat volgde, was een muzikale rit door de geschiedenis van onze schone Gentse Feesten.

De voorstelling begon met een prachtig werk van Dirk Brossé, gebracht door Prima La Musica, met Klokke Roeland als thema. Het deed een beetje denken aan – en dat is helemaal niet denigrerend bedoeld – de ‘klassieke’ bewerkingen van Disney- of Studio 100-nummers die je hoort in de wachtrij in pretparken. Dát sfeertje.

“Gentse Feesten, plooi nooit voor zuur en azijn”
Foto: fvv

De Bruyker vertelde over ­Karel Waerie en kondigde Wim Claeys aan die Hoe Rijmt Men Dat Te Saam bracht. Van Waerie ging het via Henri Van Daele en ­Romain Deconinck naar Walter De Buck, die in 1970 na twee jaar zingen op straat voor het eerst een avond met de liedjes van Waerie organiseerde. “Op een paar planken op lege bierbakken, voor de deur van Trefpunt.”

Brossé bewerkte klassiekers en dipte ze in Franse operette: Tsoepke, Wa Moede Gij Èn van Kloas, Geire Mij en Mie Katoen.

Turks Gents

Prachtig moment: Melike Tarhan, “een nieuwe Gentse”, die Ik Ben Al Zuu Lange Wiggeweest bracht. In het Gents, én in het Turks. En dan Sioen met Walters Lied van de Zonne.

Kon niet ontbreken: Voske en Mia. Prachtig bewerkt voor strijkers. Mijn Gent bracht Luk deze keer zonder Koen Crucke maar met de Gentse bas Charles Dekeyser: indrukwekkend.

’k Zoe Zuu Gere Wille Leeve bracht iedereen op het podium. Hoe schoon: Melike in het Turks, Sioen in het Engels, Charles in het Frans en Wim in het Gents. En dan nog Klokke Roeland met de langste (staande) ovatie van deze Feesten.

Opdat Gent altijd Gent zou blijven. De Bruyker: “Het libertaire, het vrijgevochtene, het proletarische karakter van de stad en zijn bewoners zijn essentieel en bepalend voor de aparte sfeer. Laten we het zo houden … Alleen Gent en zijn Gentenaars kunnen op deze wijze feesten. De feesten van Gent, euforie van koppigaards, die van hun vernedering uit een koud verleden een teken van trots hebben gemaakt. Plooi niet voor zuur en azijn, maar blijft een warme palto voor de inwoners.”

“Gentse Feesten, plooi nooit voor zuur en azijn”
Foto: fvv
“Gentse Feesten, plooi nooit voor zuur en azijn”
Foto: fvv
“Gentse Feesten, plooi nooit voor zuur en azijn”
Foto: fvv
“Gentse Feesten, plooi nooit voor zuur en azijn”
Foto: fvv
“Gentse Feesten, plooi nooit voor zuur en azijn”
Foto: fvv
Door Jan Claeys
  • VOOR ABONNEES