Belgian Cheetahs klaar om te schitteren op Memorial Van Damme: "Maar we zijn geen kopie van de Belgian Tornados"

Van links naar rechts: Justien Grillet, Cynthia Bolingo, Hanne Claes en Camille Laus Foto: PN

De Belgian Cheetahs, onze 4x400 meter vrouwenploeg, grepen net naast eremetaal, maar liepen wel een fantastische wedstrijd. Alle vier de dames die naar de vierde plek liepen zullen ook op de AG Memorial Van Damme in actie komen. Cynthia Bolingo zal de 200m betwisten en Camille Laus gaat voor de 400m. Ook Hanne Claes en Justien Grillet mogen zich met de wereldtop meten, zij zullen de 400m horden lopen. Dinsdag spraken de vier ambitieuze hardloopsters met ons in Brussel.

Dames, hebben jullie nog jus in de benen op het einde van seizoen?

Camille Laus: “Het wordt mijn eerste keer in Brussel. Ik keek altijd naar de Memorial. De ene keer op tv, dan weer in het stadion. Ik heb altijd al veel zin gehad om hier te lopen. Iedere atleet die het ooit deed zegt me dat het top was. Ik zit niet fris, maar ik hoop nog op een mentale boost die de fysieke ongemakken kan compenseren.”

Hanne Claes: ”Ik voel me fysiek nog goed, maar aan het einde van het seizoen is het altijd moeilijk om een topprestatie neer te zetten.”

Cynthia Bolingo: “Mentaal voel ik mij helemaal top. Ik hoop op een correcte chrono zodat ik mijn seizoen in schoonheid kan afsluiten. Ik heb dit jaar niet al te vaak 200 meter gelopen, maar het is wel de afstand van mijn hart. Dit is één van de grootste meetings ter wereld en ik wil er staan.”

Justien Grillet: “Het wordt echt te zot om aan de Memorial te mogen deelnemen. Het is een droom die uitkomt en ik ga super hard mijn best doen. Dat de wedstrijd laat op het seizoen valt, mag geen excuus zijn. Ik hoop vooral dat mijn passen op de 400 meter horden zullen uitkomen.”

Hoe was de respons in België op jullie prestatie?

Camille Laus: “Ik wist niet dat ik zoveel mensen kende. Ik was echt verbaasd over al die reacties. Zelf heb ik in het verleden erg meegeleefd met prestaties van andere atleten. Het is een beetje vreemd dat je nu zelf die emoties teweegbrengt bij anderen.”

Hanne Claes: “Ik denk ook wel dat dat komt omdat we een meisjesteam zijn. Onze prestaties hebben veel emoties losgeweekt bij jonge meisjes die naar ons opkijken.”

Justien Grillet: “Ik heb de voorbije weken echt veel jongeren gehoord. Jonge meisjes die zeggen dat ze er nu al van dromen om ooit een Cheetah te zijn. Het is leuk dat het onze prestatie zo ontvangen wordt.”

Die vierde plaats op het EK was een begin, waar mogen jullie nu van dromen?

Camille Laus: “We zijn begin dit jaar van niks vertrokken. We hebben er vanaf het eerste moment echt samen in geloofd. Iedereen voelde zich meteen erg betrokken. Maar het kan nog veel beter. We hebben nog een grote groeimarge. In de eerste plaats moet iedereen nu individueel beter worden. Maar ook tactisch moeten we nog groeien. Dat zal wel komen met de ervaring en de tijd. De Olympische Spelen zijn uiteraard een doel. Onze kracht is dat we een echt team zijn. Maar we hebben op zijn minst zes meisjes nodig om dit vol te kunnen houden. Hopelijk komen er nog enkele snelle meisjes op de deur kloppen.”

Hanne Claes: “Met onze chrono zijn we nu top-twaalf van de wereld. Dus de Olympische Spelen zijn een realistisch doel. Het voorbije jaar hebben we elkaar naar een hoger niveau gepusht.”

Cynthia Bolingo: “In Berlijn heb ik verschillende keren gekeken naar het scorebord gekeken omdat ik niet kon geloven dat er 3'27"69 opstond. Ik dacht dat ik het niet goed gezien had. Dat belooft voor de toekomst.”

Justien Grillet: “We hebben nog superveel te leren. Vooral op het vlak van aflossing. We echt niet verwacht dat we na één seizoen al zo ver zouden staan.”

Laten jullie jezelf inspireren door de 4x400 meter bij de mannen?

Camille Laus: “De Belgian Tornados hebben ons in Berlijn wel een mentale boost gegeven. Toen wij op de piste kwamen voor onze presentatie, stonden zij een beetje verderop met de Europese titel en hun Belgische vlaggen rond hun nek te pronken. Ik heb toen gezegd: ‘En nu is het aan ons’. Uiteraard geven de Borlées (Kevin is haar vriend, nvdr.) ons veel raad, we hebben nog veel te leren. Maar ons budget is veel kleiner. Als wij ooit zoals hen een teambuilding in het buitenland willen doen, zullen we nog extra sponsors moeten vinden.”  

Cynthia Bolingo: “Ik zou wel eens graag samen op stage gaan. Maar het project bij de mannen 4x400 meter is niet hetzelfde. Zij zijn helemaal anders gestart. Ze zijn voor ons een bron van inspiratie, maar we zijn geen kopie.”

Zullen jullie individuele objectieven ooit in de weg staan van dit collectieve project?

Camille Laus: “Voor mij is de aflossing even belangrijk als mijn individuele objectieven.

Hanne Claes: “Iedereen kan zijn individuele doelen waarmaken zonder dat ons 4x400 meter project in het gedrang komt. Ik heb hier op voorhand over nagedacht en het team is even belangrijk dan het individu. En ik geloof dat iedereen er zo over denkt.”

Justien Grillet: “Ik had begin dit jaar nooit gedacht dat ik mezelf individueel zou kunnen kwalificeren voor het EK in Berlijn. Maar Hanne zei me dat ik erin moest geloven en ik werd meegezogen door de prestaties van de andere meisjes. Dankzij hen heb ik veel meer zelfvertrouwen gekregen, dankzij hen heb ik mij individueel gekwalificeerd. We zijn goede vriendinnen, dat is de sterkte van dit team. Kim Gevaert heeft ooit ook haar individuele ambities aan de kant geschoven voor de 4x100 meter. We beseffen dat dat nodig is.”

Door md
  • SPORT VOOR ABONNEES
    Meest recent