Ouders van slachtoffers over brief Dutroux: “Dit is puur pestgedrag en een slechte zet van zijn advocaat”

Foto: BELGA

Dutroux kan het blijkbaar niet laten om de nabestaanden van zijn slachtoffers te jennen. Dat is de algemene teneur in de reacties van de nabestaanden van slachtoffers op de brief die ze van zijn advocaat kregen. Het is een eerste stap om vervroegd vrij te kunnen komen. Maar wat er nergens staat zijn excuses.

Paul Marchal, vader van slachtoffer An, wilde woensdag slechts heel kort reageren op de brief van de advocaat van Marc Dutroux die hij en zijn echtgenote woensdag ontvangen hebben. “Na 23 jaar wordt het tijd dat het circus stopt. Wij doen er niet meer aan mee,” zegt de papa van de ontvoerde en vermoorde An Marchal.

Ouders van slachtoffers over brief Dutroux: “Dit is puur pestgedrag en een slechte zet van zijn advocaat”
Paul Marchal Foto: Karel Hemerijckx

Ook Jean Lambrecks, vader van slachtoffer Eefje, en zijn partner Els Schreurs hebben woensdagavond nog de brief van Dutroux’ advocaat Bruno Dayez ontvangen. “Zoals te verwachten was gaat het om een grote publiciteitsstunt van een advocaat met veel tijd en weinig cliënten”, reageert Lambrecks.

“Het is een nietszeggend pamflet. De brief was niet eens vertaald. De kosten voor de vertaling zijn bij wijze van spreken voor ons. Tot zover de goede bedoelingen van de advocaat van Dutroux.”

“Mocht ik Dutroux zijn, ik zou een andere advocaat zoeken, want deze berokkent alleen maar schade,” voegde Els Schreurs daaraan toe.

Ouders van slachtoffers over brief Dutroux: “Dit is puur pestgedrag en een slechte zet van zijn advocaat”
Jean Lambrecks en Els Schreurs Foto: Sven Dillen

Dutroux werd in 2004 veroordeeld tot een levenslange celstraf en tien jaar terbeschikkingstelling van de strafuitvoeringsrechtbank voor de ontvoering van en de moord op Julie, Mélissa, An en Eefje. Twee andere slachtoffers, Laetitia en Sabine, werden levend in zijn huis teruggevonden.

Om vervroegd vrij te kunnen komen, moet Dutroux beantwoorden aan verschillende voorwaarden. Drie van de vijf voorwaarden gaan rechtstreeks over de slachtoffers, onder meer over hoe Dutroux zich tegenover hen gedraagt.

Deze brief zou daarin passen, maar overtuigt de advocaat van Laetitia Delhez, Georges-Henri Beauthier, amper. Delhez is het laatste slachtoffer van Dutroux. Zij werd aan het zwembad van Bertrix ontvoerd en dagenlang vastgehouden en misbruikt.

“Dit is een procedureargument om de procedure voor de strafuitvoeringsrechtbank voor te bereiden”, aldus Beauthier. “Ik zou willen dat dit soort discussies voor de rechtbank gebeurt, en niet in de media. Ik hou niet van de stroperige toon van deze brief.”

De brief is eentalig in het Frans geschreven door Bruno Dayez, in naam van zijn cliënt. Dayez richt zich in het vier pagina’s tellende document tot de slachtoffers en de families van de slachtoffers van Marc Dutroux. Hij zegt dat hij hun pijn begrijpt en dat hij hen vooral geen verdere schade wil berokkenen.

“Ik wil geen polemiek starten en ook geen wonden openrijten. Maar ik wil wel - op een bescheiden manier - mijn steentje bijdragen om de wonden te laten helen”, schrijft de raadsman van Dutroux. De raadsman betreurt dat het vroegtijdig lekken van de brief tot een polemiek heeft geleid. Dat is volgens hem nooit de bedoeling geweest.

Ouders van slachtoffers over brief Dutroux: “Dit is puur pestgedrag en een slechte zet van zijn advocaat”
Jean-Denis Lejeune Foto: BELGA

Jean-Denis Lejeune kreeg vier jaar geleden al eens een 44 bladzijde tellende handgeschreven brief met Dutroux ‘zijn waarheid’ over de affaire. Maar net als nu stonden er ook toen geen excuses in wat betekent dat hij nog altijd geen schuldbesef heeft.

Jean-Denis Lejeune is boos op de advocaat van Marc Dutroux over deze nieuwe brief die hij gisteren kreeg. “Ik dacht dat het om een persoonlijke brief ging. Maar waarom begint hij dan met ‘mevrouw, juffrouw, mijnheer...?’ Lejeune noemt de brief puur strategisch met het oog om een eventuele voorwaardelijke vrijlating.

De papa van de vermoorde Julie zegt niet bereid te zijn om met Dutroux te praten of de communiceren. “Ik doe niet mee aan dit spelletje”, zegt hij vastberaden.

Uit de brief...

“Het is intussen 22 jaar geleden dat mijnheer Dutroux gearresteerd werd (...) en tot op vandaag bleef iedereen ommuurd door pijn en stilte en leek elke vorm van communicatie ondenkbaar. Ik kan me natuurlijk niet voorstellen dat we elkaar gaan opzoeken: ik ben niet naïef en wil ook niet provoceren”, gaat Dayez voort. “Maar het starten van een dialoog, onder welke vorm dan ook, lijkt me niet onmogelijk, noch schadelijk.” Hij meent dat het totale gebrek aan communicatie niet bevorderlijk is geweest, voor geen van alle betrokken partijen.

De taak van het Belgische justitieapparaat is drievoudig en volgens de raadsman is het gerecht slechts - min of meer - in twee van die taken geslaagd: het bestraffen van veroordeelde criminelen én ze uit de maatschappij houden opdat ze geen verder kwaad zouden kunnen berokkenen. De derde taak van justitie, namelijk dat van “het helend gerecht”, loopt volgens hem echter mank. Om die redenen meent hij dat een dialoog tussen dader en slachtoffers noodzakelijk is.

Via de brief geeft Dutroux aan dat hij bereid is om in dialoog te gaan met de slachtoffers en de nabestaanden van de slachtoffers. “Ik kan u wel bevestigen dat mijnheer Dutroux me verzekerd heeft dat hij nooit zelf initiatief zal nemen om jullie te contacteren. Maar hij is bereid om jullie te antwoorden als jullie met vragen zitten.”

Dayez geeft voorts aan dat de slachtoffers en de families van de slachtoffers het recht hebben om een antwoord te krijgen op hun vragen, om Dutroux verantwoordelijk te stellen voor de daden en om hun gevoelens kenbaar te maken aan zijn cliënt. “Dat is niet alleen om de pijn van mijn cliënt te verzachten, maar het kan ook de eigen pijn verzachten.”

Tot slot gaat de advocaat in op de visie van Dutroux op de feiten. “Indien er één ding is waar iedereen het over eens is, is het dat het proces in Aarlen niet de antwoorden heeft geleverd, verre van zelfs, op alle vragen.” De raadsman benadrukt dat hij louter dienst doet als spreekbuis van Dutroux en dat hij ‘de’ waarheid niet in pacht heeft. Hij is naar eigen zeggen slechts de boodschapper van Marc Dutroux, en “zijn” waarheid. “Die waarheid strookt niet altijd met de gerechtelijke waarheid.”

“Dit neemt niet weg dat, hoewel Dutroux bepaalde feiten waaraan hij schuldig werd bevonden betwist, zijn verantwoordelijkheid verpletterend blijft. En wel omdat, zonder zijn toedoen (...) Julie, Melissa, An en Eefje zulke gruwelijke dood (...) niet gevonden zouden hebben. Ook zouden Sabine en Laetitia (zonder het toedoen van Dutroux, nvdr.) gespaard zijn gebleven van hun lijdensweg. Het enige wat ik daarover kan zeggen namens hem, is dat hij al een groot deel van zijn straf heeft ondergaan, in totaal isolement.”

Tot slot herhaalt Dayez zijn wens om de nabestaanden en slachtoffers niet te kwetsen met zijn schrijven. “Eén van de eigenschappen van een zware misdaad, is dat slachtoffer(s) en dader(s) onherroepelijk met elkaar verbonden zijn. Hun gehele levensloop is op brutale wijze omgebogen. Om die reden heb ik het nodig geacht iets te ondernemen. Opdat Dutroux spijt kan uitdrukken voor zijn daden. Dat zou, naar mijn inschatten, gunstig zijn voor iedereen.”

Ouders van slachtoffers over brief Dutroux: “Dit is puur pestgedrag en een slechte zet van zijn advocaat”
Carine Russo Foto: REUTERS

Carine Russo, de moeder van de vermoorde Mélissa, zei vorige week al niet van plan te zijn om de brief te lezen. Ze spreekt van ‘pestgedrag’ door de advocaat van Dutroux.

“We proberen een min of meer normaal leven te leiden. Maar telkens doet Dayez wel iets dat ons aan ons verdriet herinnert. Voor mij komt dit neer op pestgedrag. Hij misbruikt de ouders van de slachtoffers om beweging te brengen in het dossier.”

Met de brief strooit de advocaat alleen nog meer zout in de wonde. Ook de Russo’s willen geen contact met de moordenaar van hun dochtertje.

Door tg
  • VOOR ABONNEES