Kris Peeters wil uitleg over gedaalde controles op werkloosheid, maar Muyters bijt van zich af

© if

670 Vlaamse werklozen kregen in de eerste helft van 2018 een sanctie omdat ze onvoldoende naar een nieuwe job zochten, in Wallonië maar liefst 2.707. Dat blijkt uit cijfers van de RVA. Federaal minister van Werk Kris Peeters (CD&V) vraagt dan ook uitleg aan zijn regionale collega’s, maar Philippe Muyters (N-VA) bijt alvast van zich af: “Alleen de sancties als graadmeter nemen voor het werkgelegenheidsbeleid is absurd”, klinkt het.

jvh

In de eerste helft van 2015 - toen werkloosheidsactivering voor het laatst een federale materie was - kregen in Vlaanderen nog 2.171 werklozen een sanctie (zoals tijdelijk een lagere uitkering, een schorsing van de werkloosheidsuitkering of een permanente uitsluiting), in de eerste helft van 2018 waren het er dus nog maar 670. Ook in Wallonië was er een daling: van 6.119 naar 2.707, in Brussel van 1.933 naar 146. Voor heel België, inclusief de Duitstaligen, geeft dat een daling van 10.279 naar 3.571.

Let wel: deze cijfers handelen enkel over de mensen in de zogenaamde “actieve beschikbaarheid”: mensen die een werkloosheidsuitkering krijgen, maar ook zelf op zoek moeten naar werk.

Kritiek van VBO en… Peeters

Federaal minister van Werk Kris Peeters wil daarom tekst en uitleg van de regionale ministers. “We hebben dan wel veel jobs gecreëerd de afgelopen jaren, het blijft noodzakelijk om te controleren op de effectieve beschikbaarheid van werklozen op de arbeidsmarkt”, klinkt het. “Door uitkeringen te geven aan wie er recht op heeft en misbruik tegen te gaan, garanderen we de legitimiteit van het systeem. Het is aan de regionale collega-ministers om tekst en uitleg te geven over de daling van het aantal sancties.”

Ook bij het Vlaams Verbond van Ondernemingen reageert men kritisch. “De federale regering heeft beslist om de uitkeringen niet in de tijd te beperken. Dat is een politieke keuze. Maar dat zou wel moeten betekenen dat de controle op de arbeidsbereidheid van werkzoekenden heel efficiënt moet gebeuren, wat de cijfers niet laten vermoeden”, aldus directeur-generaal Monica De Jonge. “Er zijn in België maar liefst 145.000 openstaande vacatures. Een goede opvolging moet samengaan met een goede begeleiding. Maar men moet erover waken dat de balans tussen beide niet verloren gaat. Het activeringsbeleid moet verder geactiveerd worden.”

Vlaams Parlementslid Robrecht Bothuyne (CD&V) heeft ook kritiek op het beleid van Muyters. Het sanctiebeleid wordt te weinig gebruikt, stelt Bothuyne. “De VDAB moet op alle vlakken een tandje bijsteken.” De Vlaamse arbeidsbemiddelingsdienst moet op een “stringentere manier omgaan” met werkzoekenden in het kader van de activering. Sancties zijn volgens Bothuyne uiteraard niet het doel op zich. “Maar het is tekenend voor een iets te laks activeringsbeleid in Vlaanderen.”

Muyters bijt van zich af

Maar volgens een woordvoerder van Muyters is meer controle niet nodig. “Alleen de sancties als graadmeter nemen voor het werkgelegenheidsbeleid is absurd. Dat is de werkelijkheid ontkennen”, klinkt het. “Al meer dan drie jaar op rij daalt de werkloosheid in Vlaanderen, en dat in alle categorieën op de 60-plussers na.” Volgens Muyters grijpt het Vlaamse activeringsbeleid ook “sneller en proactiever in.” De gewesten met elkaar vergelijken kan ook niet, vervolgt hij, omdat de VDAB anders werkt.

Het kabinet voegt eraan toe dat de aangehaalde cijfers niet kloppen en dat er niet minder gesanctioneerd wordt. “Er is een stijging van de sanctionering en daling van de werkloosheid in Vlaanderen.” Begin september meldde de VDAB nog dat er een derde meer signalen en sancties werden uitgedeeld aan werklozen in de eerste jaarhelft. De sancties (verwittigingen, verminderingen, schorsing, uitsluiting) stegen met 11 procent.

Aangeboden door onze partners

Lees ook

Hoofdpunten