Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Dit artikel is exclusief voor abonnees.
Lees gratis verder >

COLUMN. “Kennelijk staat er ons veel te wachten na de laatste snik van koning ­Albert II”

COLUMN. “Kennelijk staat er ons veel te wachten na de laatste snik van koning ­Albert II”

Foto: Koen Van Buggenhout

Ik ben zo partijdig als de pest, wat koning Albert II en Delphine Boël betreft. Ik word er zelfs boos van. Beiden hebben een oproepingsbrief ontvangen om volgende week hun DNA af te staan in een Brussels ziekenhuis. Delphine gaat. Koning Albert II zou niet gaan. Verwacht wordt dat hij naar Cassatie trekt. Of dat hij nergens op reageert. Dat mag de rechtbank dan als een impliciete schuldbekentenis inter­preteren. Wat uiteraard geen echte bekentenis is. Zeker niet voor Delphine Boël, die ongetwijfeld lijdt onder het gebrek aan erkenning. Alsof je een deel van je identiteit wordt ontzegd. Bestaansrecht. En bijgevolg ook zelfaanvaarding.

Eerder raakte al bekend dat Albert II in een ver­zegelde brief wilde toegeven dat Delphine wel degelijk zijn dochter is, maar erop stond dat die brief pas na zijn dood geopend werd. Eric Goens mocht een ...