Sanne Cant blij en “gerustgesteld” na historische zege op BK, maar: “Spijtig dat we op zaterdag moesten rijden”

Sanne Cant ging zaterdagmiddag haar nichtje Loes Sels vooraf in Kruibeke en won zo voor het tiende jaar op rij de Belgische trui bij de vrouwen. En dat na een lange en zware wedstrijd, want de deelneemsters zaten meer dan 50 minuten op de fiets. “Het was plezant”, wist de oude en nieuwe Belgische kampioene achteraf te vertellen.

LEES OOK. Sanne Cant blijft ongenaakbaar bij de vrouwen en pakt in Kruibeke tiende Belgische titel op rij

Sanne Cant schreef geschiedenis in Kruibeke, waar ze haar tiende tricolore won. Enkel bij haar debuut in 2009 werd de wereldkampioene “slechts” tweede achter Joyce Vanderbeken, nadien won ze tien keer op rij. Op Roland Liboton bij de mannen na ongezien.

“Het went niet”

“Dat ik nu de vrouwelijke Liboton ben? Ja, dat is leuk, hé”, reageerde ze opgetogen. “Ook na tien keer went dit niet. Soms gaan de mensen er maar van uit dat het allemaal vanzelf zal gaan, maar de wedstrijden moeten eerst gereden worden. Ik ben blij dat het gepasseerd is en dat ik gerust kan zijn voor de rest van het jaar. Qua parcours was dit het meest lastige BK dat ik won, maar dat van Oostende was feller bevochten.”

LEES OOK. Roland Liboton heeft eindelijk een opvolger, en het is een vrouw

“Het is een heel lastig parcours en het begon steeds harder te schuiven. Dus ik ben blij dat het gelukt is. Het was een race van zo’n 52 minuten, net zoals op het WK in Valkenburg vorig jaar werd het dus een heel lange cross. Op zo’n zwaar parcours is die limiet moeilijk in te schatten. Als we die laatste ronde niet meer doen, waren we geloof ik al na 38 minuten binnen. Dan was de wedstrijd te kort geweest”

Cant leek verrast door hoe zwaar het parcours er zaterdag bij lag. “Ik had de juniorenwedstrijd gezien en daar werden heel veel fouten gemaakt. Ik dacht dat ze gewoon te snel gingen en dat je meer je tijd moet nemen, maar soms kan je er echt niet aan doen. Het gebeurt op dit parcours weleens dat je vanzelf wegschuift. Je moet gewoon proberen zo weinig mogelijk fouten te maken. In de laatste ronde heb ik ook geen risico’s meer genomen en vaak gelopen, zodat ik zeker geen derailleur meer eraf reed of iets dergelijks.”

“Niet zo fijn dat ons BK op zaterdag was”

En nu het WK? “Ik ga hoe dan ook weer proberen winnen, maar nu ben ik toch 364 dagen gerust! Ik ben blij dat ik sowieso een trui heb om volgend seizoen in te rijden. Nu volle focus op het WK en we zullen zien wat er daar gebeurt.”

Toch was er één minpuntje voor Cant: de timing. Eigenlijk was het een compliment voor de vrouwencross. Door de wedstrijd dit jaar voor het eerst op zaterdag en niet langer op zondag te organiseren, wilde de organisatoren ook op zaterdag met een topcross kunnen uitpakken. Maar Cant zelf zag dat toch ietwat anders.

“Eerlijk gezegd vond ik het niet zo fijn dat ons BK op zaterdag was”, geeft ze toe. “Ik vind het geen vooruitgang”, sprak ze. “Op zondag is er tien keer meer volk dan op zaterdag is. Wat logisch is. Dat is veel plezanter om in rond te rijden dan nu. Alle dank aan de supporters die er wel waren, maar normaal rij je in een zee van volk. Er was wel wat volk op de been vandaag, maar dat gaat altijd minder zijn dan zondag. Nu heb ik de echte BK-sfeer niet gevoeld. En dat vond ik wel spijtig. Wij rensters hebben er niets aan te zeggen, het is de KBWB die dat beslist. We zullen zien wat ze volgend jaar zullen doen.”

Nichtje Loes Sels baalt: “Was wellicht min laatste kans”

Loes Sels droomde van een Belgische driekleur, maar het werd zilver. “Jammer”, zegt ze, “dit was wellicht mijn laatste kans.”

Sanne Cant blij en “gerustgesteld” na historische zege op BK, maar: “Spijtig dat we op zaterdag moesten rijden”
Foto: BELGA

Sels was de enigste renster die tot het einde enigszins in het spoor van Sanne Cant kon blijven. Met slechts zeventien seconden achterstand had een zware uitschuiver van de koploopster in de slotronde de wedstrijd mogelijk zelfs nog in haar voordeel kunnen doen kantelen. “Dat wens je echter niemand toe en dan zeker mijn eigen nicht niet”, reageerde de renster uit Zoersel achteraf.

“Maar ik ben inderdaad wel blijven strijden tot het einde. Jammer dat ik al zo snel ten val kwam in die eerste ronde waardoor ik al meteen enkele meters achterstand had. Probeer die kloof maar eens snel te dichten. Ik was net gestart met de gedachte om te proberen de kop te pakken zodat ik geen rekening moest houden met eventuele valpartijen van rensters voor mij. Dat plannetje hield jammer genoeg niet lang stand. Als ik de beelden achteraf ga terugzien, zal ik wellicht zaken zien die ik anders had moeten aanpakken zodat ik mogelijk langer uitzicht had kunnen bewaren op de titel. Maar zo is het altijd. Na een wedstrijd is het altijd gemakkelijk spreken hoe je het had moeten doen.”

De 33-jarige renster van Pauwels Sauzen-Vastgoedservice moest wel toegeven dat de technische moeilijkheidsgraad van het parcours haar wel verrast had. “Tijdens de opwarming mocht ik op die schuine kanten ondervinden dat het al bij al nog meeviel. Eens de wedstrijd aan de gang echter moest je soms echter voor een heel ander traject kiezen dan tijdens de opwarming. Dat maakte het er uiteraard niet gemakkelijker op. Op sommige stroken moest je haast een halve acrobaat zijn om recht te kunnen blijven. Dat was in het voordeel van Sanne want die is technisch een pak beter dan ikzelf. Vandaag had ik liever een paar lange, rechte stukken gehad. Ik had het gevoel dat ik daar minstens de evenknie was van mijn nicht. Nu heb ik dikwijls te veel nagedacht bij het aansnijden van alweer een schuine kant hoe ik een val moest vermijden.

Toch kan ik al bij al vrede nemen met die tweede plaats. Tweede worden achter de wereldkampioene is helemaal geen schande, toch? Wel vrees ik dat dit zowat de laatste kans voor mij was om voor de derde keer in mijn carrière een nationale titel te pakken. Ik rijd niet alleen mijn beste seizoen sinds jaren maar vandaag had ik ook nog eens een heel goeie dag. Ik ben trots dat ik er lang de spanning heb kunnen inhouden. Dat was op dit parcours zeker niet zomaar evident. Toch veel respect en bewondering voor de tiende titel van Sanne. Je moet het maar doen, he. Ik zie voorlopig niemand in ons land die haar dat gaat kunnen nadoen.”

Laura Verdonschot teleurgesteld achter “die oudere dames”

Laura Verdonschot maakte het Sanne Cant tijdens het BK in Oostende in 2016 knap lastig en werd uiteindelijk tweede. Deze keer pakte ze een tweede medaille op een BK bij de vrouwen elite maar werd het brons. “En daar ben ik toch een beetje teleurgesteld mee”, reageerde de 22-jarige Limburgse.

Sanne Cant blij en “gerustgesteld” na historische zege op BK, maar: “Spijtig dat we op zaterdag moesten rijden”
Foto: BELGA

Verdonschot kwam al vroeg in de wedstrijd ten val en moest daarna achtervolgen. Het werd één lange inhaalrace, maar naderen op Sanne Cant deed ze niet. Ze zou op bijna twee minuten finishen van de Belgische kampioene. “Ik besefte al na één ronde dat het moeilijk zou worden. Zelf had ik niet mijn beste benen en Sanne was echt goed, duidelijk de sterkste en dan weet je dat het op zo’n omloop moeilijk wordt. Ik had vooraf ook al wat schrik voor dit BK, want ik had de weersvoorspellingen gevolgd: veel regen, dus zou het heel lastig worden op dit parcours en dat bleek ook het geval, zeker na de regenval tijdens de juniorencross.”

Het werd één glijpartij. “Recht blijven was niet gemakkelijk, elk foutje werd duur betaald. Dit was ook een zware omloop door de ondergrond, je moest echt ‘stoempen’ en dat maakte het lastig, iets te lastig voor mij. Ik mis nog wat vermogen, zeker tegen die twee ‘oudere dames’. Ik kan alleen maar hopen dat ik nog sterker word. Ja ik pak brons, maar ik ben toch een beetje teleurgesteld door die twee minuten achterstand. Dat is echt wel veel, ik had toch gehoopt om iets dichter te eindigen.”

Sanne Cant blij en “gerustgesteld” na historische zege op BK, maar: “Spijtig dat we op zaterdag moesten rijden”
Foto: Photo News
Door md, vml, kle, wvo, svar