Onze man verkent het WK-parcours in Bogense: snel, bevroren en verraderlijk gladde dijken

Temperaturen rond het vriespunt, een verwaarloosbare hoeveelheid sneeuw en een bevroren, technisch en snel parcours met vier beklimmingen en afdalingen van een verraderlijke wal. Dat is het parcours van het WK veldrijden in Bogense in een notendop. Ohja, toch ook maar oppassen voor die mosselschelpen.

Maarten Delvaux in Bogense

LEES MEER. WK veldrijden praktisch: alles wat u moet weten op het WK in Bogense.

Donderdagochtend, twee dagen voor de start van het WK, verkenden we een eerste keer het drie kilometer lange parcours van het WK veldrijden in het Deense Bogense. Die omloop is gelegen op en rond de oude jachthaven en een aanpalende camping van het kuststadje ten zuiden van het beruchte Kattegat.

Zie ook:

De temperatuur schommelde de hele tijd rond het vriespunt en er viel lichte poedersneeuw. Maar meer dan een bijna verwaarloosbaar laagje bleef daar op het parcours niet van over. En dan hadden er nog geen renners over gereden. De Deense meteorologische dienst verwacht de komende dagen niet veel veranderingen in het weer: temperaturen rond nul graden en een beetje sneeuw en smeltende sneeuw.

Start en finish liggen op een mooi stukje asfalt langs een smal kanaal naast de jachthaven waar enkele zeilbootjes op drijven. Meteen na de start gaat het rechtsaf via twee houten bruggen over het kanaal richting kustlijn. Daar passeren de renners een eerste keer de materiaalpost om vervolgens langs het water over een snel stukje stevig bevroren grond te dokkeren.

Vervolgens maken ze een eerste keer kennis met de dijk. Een stevige wal - genaamd de Kirkebakken - van enkele meters hoog die de renners in totaal acht keer (vier keer naar boven, vier keer naar beneden) zullen moeten bedwingen. De beklimmingen laten zich omschrijven als kort, steil en glad. Het gevaar op schuivers is reëel. In de eerste helft van het parcours temmen de renners die wal twee keer op korte tijd.

Nadien volgt een lange passage in het veld met veel rechte stukken waar een hoog tempo ontwikkeld kan worden. Balkjes en enkele bochtjes moeten dat tempo een beetje breken.

Omwille van de nabijheid van de zee - en het water dat bij stormweer over het parcours wordt geblazen - liggen er ook her en der lege mosselschelpen op het parcours. Toch maar oppassen, want het zou héél sneu zijn om hierop lek te rijden.

Na een tweede passage door de materiaalpost gaat het opnieuw richting de dijk. De twee laatste passages op en af die wal lijken ons de moeilijkste, want er zitten schuine kanten in verwerkt. Spekglad, dat mochten we aan den lijve ondervinden toen we te voet zelf een keer onderuit gingen. En zo’n valpartij op een bevroren ondergrond komt best wel aan.

De vierde en laatste beklimming/afdaling is ook de laatste kans om het verschil te maken want nadien gaat het over asfalt in een rotvaart naar de laatste rechte lijn. Vlak voor de laatste echte bocht is er nog een bruggetje. De laatste rechte rechte lijn is voldoende lang om er eventueel nog een mooie sprint van te maken.

Nog enkele impressies van het parcours

Lees ook

Nu in het nieuws