Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Abonnee worden? Kies je leesformule

Na de aanslagen riep Mohamed (38) nog op tot een jihad van de liefde, nu is hij verbitterd: “Jaar na jaar word ik kwader en kwader”

Drie jaar na de aanslagen in Zaventem en Brussel

Na de aanslagen riep Mohamed (38) nog op tot een jihad van de liefde, nu is hij verbitterd: “Jaar na jaar word ik kwader en kwader”

Foto: Kris Van Exel

Drie jaar geleden was Mohamed El Bachiri de grote verzoener. Riep hij op tot wederzijds respect, tot een jihad van de liefde. Ook al had hij zijn vrouw Loubna moeten afgeven bij de aanslag op de metro, ook al waren zijn drie zoontjes plots hun moeder kwijt. Nu is Mohamed ontgoocheld, verbitterd en alleen. “Ons land heeft ons allemaal in de steek gelaten. Mijn leven is voorbij, maar voor mijn kinderen wil ik nog vechten.”

Onlangs is mijn vader gestorven. Maar ook dat verdriet kan ik niet toelaten. Dan zou ik verdrinken in de miserie, en hebben mijn jongens niemand meer. Ik heb het recht niet

Hij komt aan met de fiets, de brug over van Molenbeek naar Brussel. Uitgeregend. “Maar het openbaar vervoer neem ik niet meer”, zegt hij. Drie jaar geleden was dat anders. Was hij metrobestuurder, van ...