Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Abonnee worden? Kies je leesformule

COLUMN. “Allez, neem nog een pistolet. We moeten het leven vieren. De dood zit ons toch op de hielen”

LOTTE DOET HET ALLEEN

COLUMN. “Allez, neem nog een pistolet. We moeten het leven vieren. De dood zit ons toch op de hielen”

Ze zit aan de koffietafel. De moeder. 85 jaar. Haar zoon is overleden. Amper 61. Ze zit er kranig te ­wezen. Smeert haar pistolet met boter, legt er een schelletje kaas op en neemt een grote hap. Ik zit schuin tegenover haar en kijk naar haar mooie ­gezicht, haar frêle handen. Ze is 85, maar lijkt nog geen 70. Zelfs op een van de ergste dagen van haar leven. Haar volle haren zijn netjes opgestoken, haar nagels donkerroze gelakt. Eentje zelfs in het ­blinkend goud. “Ooh, glinstertjes”, zou mijn dochter roepen, mocht ze het zien.

“Ik moet doorgaan”, zegt de moeder plots. Ik knik en murmel: “Ja, u moet doorgaan.” En vraag of ze wat kon eten, de afgelopen dagen. “Ja ja, ik kook ­altijd voor mezelf ...