Philippe Gilbert na zijn eerste zege in Roubaix: “Ik heb altijd veel waarde gehecht aan de manier van winnen”

Foto: AFP

Zo uitbundig Philippe Gilbert was bij het overschrijden van de finish, zo beredeneerd was hij alweer een uur na zijn zegevierende raid. Tevreden, uiteraard! Maar ook met de ambitie om volgende week alweer goed te zijn in de Amstel Gold Race. Het leven van Philippe Gilbert stopt niet na winst in Parijs-Roubaix. Het typeert de atleet en de kampioen.

LEES OOK. Vierde monument is een feit voor Philippe Gilbert: kopman Deceuninck - Quick maakt tegenstand af in spannende Parijs-Roubaix

LEES OOK. ANALYSE PARIJS-ROUBAIX. Philippe Gilbert was één van de grootsten, nu is hij één van de allergrootsten

Is deze zege het bewijs dat je omschakeling van Ardennen-coureur naar kasseispecialist de juiste keuze was?

Philippe Gilbert na zijn eerste zege in Roubaix: “Ik heb altijd veel waarde gehecht aan de manier van winnen”
Foto: BELGA

“Ik denk het wel. Op een gegeven moment in je carrière besef je dat je op een bepaald domein alles hebt gewonnen. Dan is het logisch dat je probeert om nieuwe doelen te zoeken. Mijn overstap naar Quick Step paste helemaal in dit plan. Als ik mezelf op de Ardennen was blijven concentreren, had ik mijn vijfde Amstel of tweede Luik kunnen winnen. Maar ik wil zoveel als mogelijk verschillende wedstrijden winnen. (Lacht) Vorig jaar won ik de GP Isbergues en was ik superblij, simpelweg omdat die wedstrijd nog niet op mijn palmares stond. In mijn hoofd was het al lang duidelijk dat ik de juiste beslissing had genomen door naar Lefevere te gaan. Zeker toen ik bij mijn eerste poging al meteen de Ronde van Vlaanderen kon winnen. Vorig jaar maakte ik in Parijs-Roubaix nog wat fouten, ik had niet genoeg gedronken. Eén moment van zwakte en ze reden weg. Ik was slechts vijftiende maar het was deel van het leerproces. Ik moest het parcours ook leren kennen. Nu wist ik waar de bochten lagen, hoe de kasseien eruit zagen.”

En zeggen dat je vorige week in de Ronde van Vlaanderen ziek van de fiets bent gestapt.

“Wat was ik vorige week ontgoocheld. Het gaf me zin in revanche. Ik had hard gewerkt om goed te zijn in deze periode. Harelbeke en Gent-Wevelgem waren nog goed maar in Dwars door Vlaanderen moest ik ziek opgeven. Het was een moeilijke periode voor mij. De nacht voor de Ronde sliep ik niet, ik was helemaal leeg. Maar ik had er zo hard voor gewerkt dat ik absoluut wilde starten, tegen beter weten in. Maar het had geen zin en ik gaf op.”

Hoe slaag je er dan weer in om een week later zo goed te zijn?

“Ik heb één dag goed gerust. Ik was terug in Monaco en bereidde me voor met… lange trainingen in de bergen. Niet vergelijkbaar met de kasseien, ik weet het. Maar woensdag zat ik al zes uur op de fiets, dag per dag voelde ik dat de topconditie terugkwam. Vanochtend wist ik dat ik het goed zat.”

En met Nils Politt kreeg je uiteindelijk de ideale vluchtgezel.

“Ik ben al vaak met hem in de aanval geweest, ook vorig jaar al in Parijs-Roubaix. We kwamen samen uit het Bos van Wallers, met nog een derde renner. Met hem zit je altijd goed. Ik ken hem goed en ik wist dat het een voordeel was om met hem op stap te zijn. Hij rekent niet en rijdt altijd voor wat hij waard is. Ik was al vroeg met hem in de aanval en toen we in de finale mekaar opnieuw vonden, wist ik dat het goed zat. (Nuchter) We verdienden beiden te winnen vandaag.”

Philippe Gilbert na zijn eerste zege in Roubaix: “Ik heb altijd veel waarde gehecht aan de manier van winnen”
Nils Politt, de ideale vluchtgezel. Foto: BELGA

Welke plaats geef je deze zege?

“Da’s moeilijk te zeggen. Ik heb altijd veel waarde gehecht aan panache, de manier van winnen. Museeuw bijvoorbeeld die van ver aanviel op de kasseien, Bartoli op La Redoute. Daar keek ik als kleine jongen met grote ogen naar. Zij durfden, ze wachtten niet. Ik heb geprobeerd die stijl te kopiëren. Lombardije, Ronde van Vlaanderen… Ik won beide wedstrijden door van ver aan te vallen. Ook vandaag heb ik geprobeerd die stijl toe te passen en het is me gelukt. In de finale kwamen we met de sterksten voorop. Man-tegen-man, dan voel ik me op mijn best.”

Was je verbaasd dat Sagan kraakte?

“Peter is zo moeilijk te lezen. Je kan moeilijk zien of hij nog goed is: niet aan zijn pedaalslag, niet aan zijn gezicht. Dus moet je hem testen. Veel renners durven dat niet. Wij hebben hem wel getest en zo is hij uiteindelijk toch geplooid. Maar het draaide vandaag niet alleen om Sagan.

Je palmares heeft nog een paar manco’s, een olympische titel bijvoorbeeld.

“Als de grafiek klopt, dan zal ik vanop televisie bekijken. Wat blijft er nog? Volgende week de Amstel, daarna Luik. Ik wil niet te ver kijken en gewoon van mijn vorm profiteren. Nu ga ik werken voor de Ardennen en ik zal er met vertrouwen naartoe gaan.”

Ook opvallend: er waren tranen na afloop van je zege.

Philippe Gilbert na zijn eerste zege in Roubaix: “Ik heb altijd veel waarde gehecht aan de manier van winnen”
Een emotionele Gilbert Foto: Photo News

“Het overkomt me niet vaak maar het is ook niet de eerste keer. Ik had mezelf veel druk opgelegd. En als je in de spurt wint, is de explosie van vreugde groot. Ik heb het merendeel van mijn wedstrijden solo gewonnen. Vaak met een geruststellende voorsprong, waardoor je eigenlijk al je eerste emoties verwerkt hebt. Vandaag niet. Tot op 200 meter was ik niet zeker te winnen, pas op 100 meter van de finish was ik zegezeker. Eens de finish gepasseerd, was het een explosie van vreugde. Op dat moment realiseerde ik mezelf dat ik de juiste keuze had gemaakt door naar Decueninck – Quick Step te gaan. Deze ploeg is gemaakt om te winnen waarbij de renners het elkaar gunnen.”

Je stapte met een pijnlijk grimas van je fiets. Welke pijn voel je nadat je Parijs-Roubaix wint?

Philippe Gilbert: “Vooral mijn rug doet pijn, vermoedelijk van het opvangen van alle schokken. Het begon toen ik stopte met fietsen. Maar het is normaal na zo’n wedstrijd, denk ik. We zijn diep moeten gaan, het was een lange finale. Dan is het logisch dat het lichaam reageert.”

Door Guy Van Den Langenbergh in Roubaix