Geen nijlpaarden betekent geen vis en dat heeft alles met hun mest te maken

Foto: © F. Stober

Hoe meer nijlpaarden in Afrika, hoe minder kans op voedselschaarste voor de mens. Tot die conclusie komen biologen van de UAntwerpen in hun studie, die gepubliceerd wordt in het vakblad Science Advances. Ze ontdekten dat de mest van nijlpaarden een cruciale rol speelt in het ecosysteem van Afrikaanse meren en rivieren.

De lijvige dieren grazen ’s nachts in de savanne tientallen kilo’s vers gras. Overdag luieren ze in het water, waar hun spijsvertering op gang komt, met enorme hoeveelheden mest als resultaat. Zo zijn nijlpaarden de grootste leverancier van silicium in de (sub)tropische rivieren, en die stof is dan weer van levensbelang voor de algen die in het water zuurstof produceren en de basis vormen van de voedselketen in die rivieren en meren.

Probleemstelling: het aantal nijlpaarden in Afrika is in de afgelopen decennia met wel negentig procent afgenomen, door jacht en verlies van hun leefgebied. Daarmee ging hun leveranciersfunctie voor bijvoorbeeld het Victoriameer ook grotendeels verloren. “Het Victoriameer kan nog wel enkele decennia voort met zijn huidige siliciumvoorraad, maar op langere termijn is er waarschijnlijk een probleem”, zegt bioloog Jonas Schoelynck. “Wanneer de eencellige algen onvoldoende silicium hebben, zullen ze vervangen worden door plaagalgen, met als gevolg zuurstoftekort en vissterfte. En laat nu net visvangst een belangrijke bron zijn van voedsel voor de bevolking rond het Victoriameer.”

Door jvr