Pieter gaf kantoorjob op en werd safarigids in Zuid-Afrika: “De instagramtoeristen, dat zijn de gevaarlijkste”

Kortrijk -

Als kind was hij al gefascineerd door het leven in de natuur, tussen de wilde beesten. Vorig jaar was het zover: Pieter Vandenbroucke gooide zijn leven om en volgt nu een opleiding in Botswana en Zuid-Afrika om safarigids te worden. “Om alleen op stap te mogen gaan met toeristen moet ik nog vijftig gevaarlijke dieren spotten.”

“Op een ochtend zit ik voor mijn tent te ontbijten, wanneer plots een olifantenstier door ons kamp komt gelopen. Op z’n dooie gemakje nadert hij, tot hij twee meter van me af staat. Hij draait zich om, kijkt me aan en wandelt verder.” Pieter Vandenbroucke is 31 en ooit stond zijn basiskamp in Kortrijk. Hij kan tegenwoordig “héél spannend” antwoorden als je hem vraagt hoe zijn dag op het werk was. Pieter volgt een opleiding in Zuid-Afrika en Botswana om er trail guide te worden. Elke dag gaat hij er op pad – liefst te voet, maar het kan ook met jeep of paard – met enkele toeristen om er de natuur, de omgeving en natuurlijk de Big Five te gaan bekijken. Die fameuze vijf zijn de favorieten van elke safaritoerist in Afrika: buffels, leeuwen, olifanten, luipaarden en neushoorns.

De olifant in het tentenkamp draagt de naam Dave – iedereen kent hem, hij heeft maar één slagtand – en is een hele rustige jongen. Maar de anekdote toont wel aan hoe je er regelmatig oog in oog komt met gevaarlijke beesten. “Tijdens één van onze eerste wandelingen zag ik plots een slapende leeuw liggen. De gewapende gids spotte er net voor hem ook één, waardoor we plots tussen de leeuwen stonden. De wind zat goed, dus ze konden ons niet ruiken, tot er net een zuchtje in de verkeerde richting woei. De ene leeuw werd wakker, stapte slaperig naar ons toe en besloot dan om het toch maar zo te laten. Daar zijn we heel goed weggekomen.”

Neushoorn met jeuk

Pieter gooide begin augustus vorig jaar z’n leven om. Een stabiele job als process manager bij Barco moest wijken voor een wild bestaan. “Sinds ik als tiener met m’n ouders in Kenia op safari ben geweest, heeft dat leven me altijd gefascineerd. Andere vakanties – naar Australië en andere plekken in Afrika – versterkten dat. Ik kwam in mijn job op een punt waar ik moest kiezen: verder gaan of stoppen. Die keuze was niet makkelijk, maar een kortere cursus in Kenia had me nog meer zin doen krijgen in deze opleiding.”

Deze zomer studeert Pieter af. “Je leert alles in aparte modules waarvoor je telkens een examen moet afleggen. Er is een uitgebreide EHBO-cursus voor alle problemen die je in de bush kunt tegenkomen. Je leert navigeren met en zonder kompas – dat een termietenheuvel meestal naar het noorden helt, bijvoorbeeld. Ze tonen hoe je sporen kunt herkennen. Stel dat een neushoorn jeuk had en onlangs tegen een boom schuurde, dan kun je dat zien. Alles om toeristen zo dicht en veilig mogelijk bij de dieren te brengen.” Nog zo’n module is schieten. “De moeilijkste proef is schieten op een paneel met daarop de kop van een leeuw. Dat paneel komt aangereden met een snelheid van 8 meter per seconde, vanop 25 meter. Je hebt dus een dikke drie seconden om te laden en het beest te raken met een headshot.”

Instagramtoerist

“Wacht eens efkes.” Tijdens ons gesprek via Skype – ook in de bush is er soms internet – ziet Pieter plots iets lopen. “Dju, ik heb mijn verrekijker niet bij, maar in de verte staat er een beest. Ik dénk een hond, maar het zou ook een luipaard kunnen zijn.” Dertig seconden later: “Oké, maakt niet uit, hij loopt weg van ons.”

Pieter woont en werkt nu in een lodge in Botswana. “Voorlopig mag ik niet alleen op wandel met gasten. Ik ben nu assistant trails guide. Dat wil zeggen dat ik de back-up ben van de trails guide. Als hij sporen zoekt of interpreteert, ben ik verantwoordelijk voor de groep. Met z’n tweeën mogen we acht toeristen meenemen.” Wat zo’n toerist betaalt? “Dat varieert en in safari gaan enorme sommen om. Hier vliegt weleens een helikopter rond met rijke toeristen. Maar voor een gewone week met ritten te paard en enkele wandelingen, betaal je zo’n 2.100 dollar, iets minder dan 1.900 euro. Er zijn mensen met véél geld bij, zeker, maar net zo goed een ouder koppel dat dit absoluut nog wou doen en met hun spaargeld betaalt.”

Pieter gaf kantoorjob op en werd safarigids in Zuid-Afrika: “De instagramtoeristen, dat zijn de gevaarlijkste”
“Veel toeristen zijn supergeïnteresseerd, dat zijn de leuke wandelingen”, zegt Pieter.

“Veel toeristen zijn supergeïnteresseerd, dat zijn de leuke wandelingen. Elke bloem, elk dier en elk spoor vinden ze boeiend. Er zijn ook anderen, die hier enkel komen voor de Big Five – dat is als gids minder leuk. Sommigen schatten de risico’s niet goed in. Als er een olifant of leeuw in beeld is, dan zijn ze wel stil. Maar op een wat rustiger stuk wordt het soms luidruchtig. Ze beseffen niet dat ze daarmee net die olifanten wegjagen.” En dan is er nog de Instagramtoerist: “Onlangs zat er een nijlpaard in een stuwmeer in de buurt. Eén van de toeristen ging naar hem toe voor een fotootje en kwam tot op vijf meter afstand. Dat was echt heel gevaarlijk.”

“Het leven van een gids is soms eenzaam”, zegt Pieter nog. “De groepen met collega’s veranderen

voortdurend en een vriendin hebben, laat staan vinden, is hier al helemaal niet evident. Maar ik ben wel erg gelukkig: ik zou nu een beter lief zijn dan wanneer ik in een bedrijf werk.” Wat de toekomst brengt? “Om alleen op pad te mogen, moet ik nog eens vijftig gevaarlijke wilde dieren spotten en ik moet 200 uren op wandelsafari volmaken. Het doel is om privégids te worden en op pad te gaan met een familie die me voor de hele vakantie boekt.”

Pieter gaf kantoorjob op en werd safarigids in Zuid-Afrika: “De instagramtoeristen, dat zijn de gevaarlijkste”
Het doel van Pieter is om privégids te worden en alleen op pad te kunnen gaan.

’s Avonds, enkele uren na ons gesprek, krijg ik plots een berichtje van Pieter. “Nog een leuke wandeling gemaakt. Tot op 50 meter genaderd van een kudde olifanten met een baby’tje van zes maanden.” Foto erbij als bewijs. Een stapje dichter bij die vijftig en vooral een nieuw, prachtig plaatje voor zijn steeds groter wordende collectie. Wegdromen op eigen risico: www.instagram.com/vandenbrouckepieter

Door Jeroen Deblaere