Bastiaan Vandendriessche doet het allemaal zelf

Mockingbird: als zelfs een ijsbeer zich schaamt Foto: if

Gent - Altijd een beetje een speciaal gevoel, voor het publiek: als je naar een theatervoorstelling gaat, en je weet niet goed waar je aan te verwachten. Boeiend. Maar wat als je het bekijkt vanuit het standpunt van de auteur-acteur: die zelf een voorstelling schrijft, maakt, speelt, en een zaal boekt? En met zichzelf en de buitenwereld de uitdaging aangaat die zaal vol te krijgen? Zal hij zich tijdens die voorstelling schamen? Of zal hij zich achteraf moeten schamen? En schaamte, wat is dat eigenlijk? Auteur)acteur Bastiaan Vandendriessche test het donderdag met Mockingbird uit in de Minard.

Vlak voor de 300ste voorstelling van Fight Night van het Gentse theatergezelschap Ontroerend Goed, waar hij al in twee producties meespeelde en ook meewerkt aan de nieuwe, op stapel staande productie, stopte Bastiaan Vandendriessche ons een flyer in de hand, met het verzoek of we er iets wilden over schrijven: “Want ik heb de Minard geboekt, en het zou mooi zijn als ik die vol krijg”, gaf hij nogal uitdrukkelijk mee. Nu lijkt een zaal volkrijgen ons eerlijk gezegd de ambitie van elke acteur of artiest, dus wat was er dan zo bijzonder aan Mockingbird, want zo heet de productie van Bastiaan Vandendriessche, vroegen wij ons af. Waarop we de man zelf om wat meer tekst en uitleg vroegen over Mockingbird, dat geflyerd wordt met een foto van een ijsbeer die zich lijkt te schamen.

“In ‘De Fuut’, mijn afstudeerproject voor mijn masterstudies aan het conservatorium van Antwerpen, waarmee ik in samenwerking met Peter Seynaeve bij Zuidpool mee in première mocht gaan, flirt ik met de grens tussen realiteit en fictie. De Fuut was een Lolitaneske monoloog waarin ik aan het publiek de biecht doe over mijn onverzadigbare liefde en verlangen naar Leda en Emma, twee meisjes waar ik ooit nog leider van was bij de zeescouts van Gent. Ook in die voorstelling speelt schaamte (naast schuld) een centrale rol. Het was aan het publiek en alleen aan het publiek om het personage al dan niet te aanvaarden” aldus Bastiaan Vandendriessche, die voor de voorstelling lovende kritieken kreeg. Vandendriessche kreeg er van de jury van het Amsterdam Fringe Awards 2017 de eerste prijs en deze beoordeling voor : “Met een sterke tekst- en verhaalopbouw neemt Vandendriessche je mee in de onthutsende gedachten en verlangens van het hoofdpersonage. Met weinig anders dan de tekst ontwikkelt Vandendriessche dit sinistere verhaal dat de toeschouwer misselijk achterlaat. De jury waardeert dat de maker een dergelijk taboeonderwerp agendeert in het theater. Met zijn sterke performance weet Vandendriessche de toeschouwer als geen ander te verleiden en te manipuleren. Dit, gecombineerd met de sterke spanningsopbouw, maakt De Fuut tot de winnaar van de Amsterdam Fringe Best International Performance 2017.”

Schaamte

Ook voor Mockingbird vertrekt Vandendriessche vanuit de specifieke eigen situatie van de auteur-acteur. “Het vertrekpunt van het stuk is de fantasie dat ik onvoorbereid op een groot podium voor veel publiek zou staan en dat ik inderdaad die zaal heb geboekt. Vanaf dat moment spelen er zich in mijn hoofd allerlei gedachten en gevoelens af. Stel dat je compleet door de mand valt, stel dat het publiek niet tevreden is. Is het niet arrogant om dat zomaar te doen? Toch wel iets om je over te schamen? Maar wat is schaamte? Wanneer ontstaat schaamte? Schaamte ontstaat pas als er een publiek mee gemoeid is. In je eentje op je kamer kan je wat dan ook doen. Als niemand daar mee geconfronteerd wordt is er niets aan de hand. Niets schaamte. Niet voor wat je doet, niet voor wat je zegt, niet voor je gevoelens. Maar wat durf en kan je nog tonen als er publiek bij is?”

“Dat ik de voorstelling ‘onvoorbereid’ speel, dat behoort uiteraard tot de fantasie, en is een deel van het verhaal. Ik heb het uiteraard voorbereid. Meer zelfs, ik heb de voorstelling in isolatie gemaakt. Ik heb dus enkel met mezelf gerepeteerd, zonder reflectie van buitenaf ten opzichte van het materiaal. Zal het mij lukken? Zal ik mij kunnen of moeten schamen? In mijn hoofd is de voorstelling alvast klaar. In welke taal ik speel? In het Nederlands, in het Engels, in een non-taal, maar ook ‘woordenloos’. 

Mockingbird, van en door Bastiaan Vandendriessche. Donderdag 30 mei, 20 uur, Minard. Ticketinfo via de site van de Minard.

 

Door Rudy Tollenaere