Al jaren één van de beste ronderenners ter wereld, maar toch blijft het sportieve drama Mikel Landa achtervolgen

Foto: AFP

Mikel Landa in grote rondes, het blijft een apart en pijnlijk verhaal. Toen de Bask in de Giro van 2015 doorbrak en vrijwel vanuit het niets een podiumplaats behaalde, leek het haast vanzelfsprekend dat hij ooit een grote ronde op zijn naam zou schrijven. Vier jaar later is daar nog niets van terechtgekomen. Geen Tour, geen Vuelta, en ook dit jaar geen eindzege in de Giro. De Bask eindigde op een handvol seconden van het podium na de slottijdrit in Verona en werd vierde. En zo blijft de klok verder tikken.

De intussen 29-jarige Mikel Landa werd prof in 2010 bij het kleine Orbea en stapte vervolgens over naar het intussen ter ziele gegane Euskaltel-Euskadi, de befaamde Baskische ploeg. Vanaf 2014 was hij aan de slag bij Astana. Weinigen vermoedden toen hoe goed Landa eigenlijk écht was. Een etappe en het bergklassement in de Ronde van Burgos, een rit in de Ronde van Trentino: groot was zijn palmares niet. Tot de wielerfan hem in mei 2015 op het grote toneel leerde kennen.

Even goed als Aru

Landa won eerst een rit in de Ronde van het Baskenland en trok vervolgens naar de Giro als knecht voor Astana-kopman Fabio Aru. De Italiaan in het roze krijgen en Alberto Contador kraken, dat was het plan. Het liep anders: Contador heerste, terwijl meesterknecht Landa de gelijke - en soms de betere - bleek van zijn kopman Aru. De Bask won in die Giro twee bergritten en eindigde als derde, vlak achter kopman Aru. Eindwinnaar Alberto Contador won met een duidelijke voorsprong op beide Astana-mannen, ondanks een inzinking in de voorlaatste etappe. Landa had zijn stempel gedrukt.

Al jaren één van de beste ronderenners ter wereld, maar toch blijft het sportieve drama Mikel Landa achtervolgen
Landa als derde van de Giro 2015, achter Fabio Aru (links) en Alberto Contador (midden). Foto: AFP

Later in het seizoen ging Landa ook naar de Vuelta, opnieuw in een dienende rol. De Bask won er een bergrit en negeerde in die etappe orders van het team om op Aru te wachten. Landa stond op dat moment al op een redelijke afstand in het klassement en hielp zijn Italiaanse kopman in het restant van de ronde, die Aru uiteindelijk ook zou winnen na een beklijvend duel met Tom Dumoulin. Landa speelde in de voorlaatste etappe een belangrijke rol in het lossen van Dumoulin, die in die bewuste rit de rode trui kwijtspeelde, meer dan vier minuten verloor op Aru en zelfs naast het podium viel.

Net niet op het Tourpodium als knecht van Froome

Vanaf 2016 reed Landa in de kleuren van Team Sky en dat jaar startte hij als één van de favorieten in de Giro. Ziekte gooide echter roet in het eten en Landa moest de ronde verlaten. Hij reed nadien wel nog de Tour, maar dat deed hij in dienst van Chris Froome. Met succes, want door het harde werk van onder meer Landa pakte de Brit zijn derde Tourwinst.

2017 bracht beterschap voor Landa. Hij reed opnieuw de Giro en de Tour: in de Giro deelde hij het kopmanschap met Geraint Thomas. Beide heren werden door een zware valpartij in etappe 9 echter knock-out geslagen in het klassement. Landa focuste zich nadien op ritwinst en haalde die ook binnen: na een resem tweede plaatsen schoot hij in etappe 19 eindelijk raak. Hij won daarnaast ook nog de blauwe bergtrui.

Al jaren één van de beste ronderenners ter wereld, maar toch blijft het sportieve drama Mikel Landa achtervolgen
De Tour 2017: Landa wacht op kopman en geletruidrager Chris Froome. Foto: BELGA

In de Tour de France bleek Landa vrijwel de gelijke te zijn van Chris Froome, maar de Bask bleef zijn kopman trouw. Froome slaagde er zo opnieuw in om de gele trui te winnen, terwijl Landa zelf met het kleinst mogelijke verschil naast het podium viel. Hij finishte op plek vier, amper één seconde achter derde man Romain Bardet. Dat Landa zelf een potentiële winnaar van grote rondes was, was intussen wel duidelijk. Dat maakte hem gewild op de transfermarkt. Movistar hapte toe, Landa tekende een contract met ingang van 2018.

Gepasseerd door Carapaz

Vorig jaar trok Landa opnieuw naar de Tour. Als outsider, net als zijn nieuwe Movistar-teamgenoten Nairo Quintana en Alejandro Valverde: iedereen verwachtte veel van het machtige Team Sky. Die verwachtingen bleken terecht, want Geraint Thomas won de gele trui en Chris Froome mocht als derde het podium op. Landa eindigde zelf op plek zeven, bijna acht minuten achter eindwinnaar Thomas. Hij viel hard in de kasseirit naar Roubaix en haalde naar eigen zeggen nooit zijn beste niveau. Door een nieuwe val in de Clasica San Sebastian zag hij bovendien zijn deelname aan de Vuelta, waar hij één van de favorieten was, door de neus geboord worden.

Na een moeilijk seizoen 2018 moest het dit jaar anders. Als uitgesproken Movistar-kopman begon hij iets meer dan drie weken geleden in Bologna aan de Giro. Als één van de topfavorieten werd er naar hem gekeken. Hij droeg het startnummer één. Zou dit dan zijn moment worden? Neen, ook dit keer mocht het niet zijn. Uitgerekend Richard Carapaz, de man die zijn meesterknecht moest worden, pronkt in Verona met de roze trui als eindwinnaar. En Landa? Die eindigt net zoals in de Tour 2017 op een handvol seconden van de derde plaats. Ondankbaar. En zo blijft de klok verder tikken voor één van de beste ronderenners van de voorbije jaren.

Al jaren één van de beste ronderenners ter wereld, maar toch blijft het sportieve drama Mikel Landa achtervolgen
Landa en rozetruiwinnaar Carapaz: drie weken geleden hadden ze wellicht gedacht dat de rollen omgekeerd zouden zijn. Foto: BELGA
Door Sam Varewyck