Handelsoorlog treft staalreus: “Duizenden externe banen op de tocht bij Arcelor Mittal”

Of er ook banen verdwijnen bij het vroegere Sidmar in Gent is nog niet bekend. Foto: fvv

Staalreus Arcelor Mittal kampt met overcapaciteit in Europa en lijkt om die reden afscheid te willen nemen van duizenden werknemers met een tijdelijk contract. Dat heeft topman Lakshmi Mittal in een interview met de Duitse krant Frankfurter Allgemeine gezegd. Of er ook gevolgen zijn voor de vestigingen van de staalreus in Gent en Luik is nog onduidelijk.

Door de Amerikaanse heffingen op staal en aluminium wordt veel meer staal, en dan vooral goedkoop staal uit Turkije, Rusland en China, op de relatief open Europese markt gedumpt. Volgens Lakshmi Mittal is er duidelijk sprake van overvloed: sinds 2017 is de import van staal in landen binnen de Europese Unie met 30 tot 40 procent gestegen. In een wereld waarin de vraag naar staal tanende is, onder meer omdat de Europese autobouwers minder staal kopen, en de kosten voor grondstoffen, energie en CO2 de pan uitswingen, kan zoiets natuurlijk niet blijven duren.

Minder productie, minder externen

Vorige maand kondigde Arcelor al aan zijn Europese productie in de ‘warme fase’ te verlagen met zo’n 4,5 ton op jaarbasis. De fabrieken in het Poolse Krakau, het Franse Duinkerke en het Duitse Eisenhüttenstadt maken al minder staal. Later dit jaar zal ook een fabriek in het Duitse Bremen minder produceren wanneer een geplande reparatie van een hoogoven wordt verlengd. Ook bij een fabriek in het Spaanse Asturië werd de productie verlaagd en wordt eind dit jaar een hoogoven gerepareerd. Die fabriek gaat daardoor langer dicht dan eerder gepland.

Maar dat alles volstaat duidelijk nog niet. En dus kondigt Lakshmi Mittal aan dat zijn staalgroep afscheid wil nemen van 19.500 medewerkers die via externe bedrijven, in onderaanneming dus, aan de slag zijn in zijn fabrieken. Al zal het wellicht niet zo’n vaart lopen, want terwijl Lakshmi Mittal warm blies, blies de directie van Arcelor Mittal Europe koud. In een mededeling vanuit Londen beklemtoonde die dat het bedrijf “geen gesprekken voert waarbij alle contractanten worden geschrapt”. Hoeveel dan wel, dat vertelde ze er niet bij. Maar dat er banen zullen verdwijnen, dat staat wel buiten kijf.

En in Gent en Luik?

Of ook de twee staalfabrieken in ons land – het vroegere Sidmar in Gent en het vroegere Cockerill-Sambre in Luik – getroffen zullen worden, is vandaag nog onduidelijk. In Gent werken zo’n 5.800 mensen, van wie 1.100 in onderaanneming; in Luik 1.300 mensen, bij wie 200 externen.

“Concrete informatie over een eventuele impact hebben wij nog niet gekregen”, zegt Jan Cornelis, de Belgische woordvoerder van het staalbedrijf. “Maar dat de sector in een moeilijke periode zit, is bekend. En dat wij de impact van de productiedaling in onze groep voelen, is evenmin een geheim.”

Als de productie in de ‘warme fase’ daalt, dan heeft dat uiteraard ook gevolgen voor de ‘koude fase’ in ons land. “Daarom hebben wij al in april aangekondigd dat we economische werkloosheid gingen invoeren in een aantal afwerkingslijnen in Gent en Luik. De intensiteit daarvan hangt af van het orderboek”, aldus Cornelis. Maar of die technische werkloosheid zal volstaan om eventuele ontslagen te voorkomen, is vooralsnog koffiedik kijken.

Door Kristof Simoens