Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Abonnee worden? Kies je leesformule

Raf en Mich Walschaerts laten ons in hun ziel én in die van Kommil Foo kijken: “Hoe ouder, hoe gelukkiger"

  • Raf en Mich Walschaerts laten ons in hun ziel én in die van Kommil Foo kijken: “Hoe ouder, hoe gelukkiger

“Nu gaat het weer over ons vader en ons moeder.” Logisch. Als je dertig jaar zo veel succes boekt met je broer, kom je al snel bij je afkomst uit. En bij de vrijheid, creativiteit en ­empathie die Raf (53) en Mich (50) Walschaerts van thuis uit hebben meegekregen. “Toen hij op zijn 18de na twee maanden met zijn studie stopte, zijn wij samen naar huis gereden. Ma, pa, wij gaan spelen. Ge doet maar, zeiden ze. Dertig jaar later zijn we nog niet uitverteld.”

Ze twijfelden om het te doen. Stilstaan bij 30, of ­intussen zelfs al 32 jaar. Maar daar is Oogst, een best-of-album en -voorstelling.

Mich: “Een paar ­dagen geleden zaten we in de auto ...