Chris Froome spreekt voor het eerst sinds zware crash: “Mijn val is een groot zwart gat”

Hoe zou het zijn met Chris Froome? In de verkenning van de tijdrit in de Dauphiné kwam de Brit zwaar ten val en brak hij een dijbeen, heup, elleboog, ribben en nek. Zijn seizoen zit erop, maar aan zijn ambitie is niet geraakt. “De Tour in 2020 is mijn grote doel”, zegt hij in zijn eerste interview sinds die noodlottige dag.

Chris Froome was zoals elk jaar de topfavoriet voor de Tour de France. Maar in de Dauphiné sloeg het noodlot toe. Froome kwam zwaar ten val toen hij de tijdrit verkende en werd naar het ziekenhuis gevoerd. “Ik had allerlei braces aan op spoed. Toen ik daar nog voor de operatie lag en zeker tien mensen om me heen bezig zag, realiseerde ik me pas hoe ernstig het was. Het drong op dat moment door dat het niet enkel een gebroken been was.”

Van de val zelf kan de Brit van Team Ineos zich niets herinneren. “Het was een winderige dag, maar ik herinner me dat ik enthousiast was om mijn benen te testen. Het was de eerste grote test om te zien waar ik stond, met de Tour in het vooruitzicht. Ik herinner me nog wel het eerste deel van de verkenning, maar van het stuk waar ik ten val kwam weet ik niets meer. Dat is een groot zwart gat. Ik kan enkel afgaan op wat mensen die de crash zagen, zeggen. Wat ik begrijp, is dat een recht stuk was dat licht afhelde, waardoor ik een bepaalde snelheid haalde. Ik wilde mijn neus snuiten terwijl we langs enkele gebouwen reden. De wind zou tussen enkele gebouwen door geblazen hebben en zo mijn voorwiel opgetild hebben, waardoor ik alle controle verloor en tegen een muur geknald ben.”

Moeite om te ademen

Het werd Froome snel duidelijk dat hij zwaar geraakt was. “Ik herinner dat ik op de grond lag en de eerste mensen bij me kwamen. Mijn eerste vraag was of ik terug op mijn fiets kon, maar het werd me meteen duidelijk gemaakt dat ik moest blijven liggen. Ik vroeg of ik klaar zou geraken voor de Tour, maar ze praatten dat snel uit mijn hoofd en zeiden dat mijn been en arm er slecht aan toe waren. Dat kwam meteen hard aan.”

“Pas als alle blessures aan me waren uitgelegd, besefte ik de ernst”, gaat Froome verder. “Ik had zelfs moeite om te ademen na de operatie, door de gebroken ribben die op mijn longen duwden. Ik hoestte bloed op. Dat was angstaanjagend. Ik was hopeloos op dat moment. De dokter zei me toen dat niets me tegenhield om volledig te herstellen. Dat gaf me moed. Mijn vrouw en kinderen zijn ook meteen naar het ziekenhuis gekomen om te steunen. Vanaf dan is het allemaal positief”, aldus de viervoudige Tour-winnaar.

Hij blijft alles positief inzien, ook al wacht hem nog maanden inactiviteit. “Ik kan nu lichtjes aan de revalidatie beginnen. Voor de middag heb ik 3 é 4 uur fysiotherapie, na de lunch doe ik nog twee uur oefeningen in m’n eentje. M’n dagen zitten vol. Alle berichten en steun doen enorm veel deugd. Het is een motivatie om opnieuw mijn best niveau te bereiken”, klinkt Froome ambitieus. “Ik heb voor mezelf één doel gesteld: de Tour van volgend jaar.”

Door rahe