City of Ear laat de stad naar zichzelf luisteren

Gent - Enkele minuten nu 14u was het zondag zover. Voor het project City of Ear stonden 22 koren klaar binnen de zonnige driehoek gevormd door de Stadshal, het Bisdomplein en de Kalandenberg. Ze brachten tweemaal (om 14 en om 16 uur) een nagelnieuwe compositie van componist Joris Blanckaert. Onversterkt en duellerend met de geluiden van de stad.

 Een toeterende taxi, een huilende baby, de bel van de tram, een hinnikend paard met koets en een voorbij zoevende IVAGO veegwagen. En dat was ook helemaal het plan van City of Ear. De koren werden niet in een afgeschermde omgeving geplaatst, wel midden in het gekrioel van de stad. Er werd ook niets versterkt.

Het eerste koor dat we spotten, was het solidariteitskoor Sapukay uit Merelbeke. Dit koor stond de eerste 10 minuten van de compositie van 33 minuten opgesteld aan het Emile Braunplein. De dirigenten stonden in contact met elkaar zodat alles helemaal synchroon kon verlopen. Vanop die positie waren twee andere koren goed hoorbaar. Ze zongen op elkaar afgestemde muziek. Het publiek was een mix van mensen die al een hele tijd klaar stonden en tegelijkertijd passanten die geïntrigeerd raakten.


De teksten waren geïnspireerd op een Portugese tekst over de stilte. Soms nonsens geluiden, soms zelfs gewoon gezongen decibelniveaus. En geleidelijk aan trokken alle koren wandelend met hun publiek naar het Sint-Baafsplein.

De groep van zo’n 600 zangers kwam daar samen, omringd door honderden toeschouwers. Het had iets sacraals. Een akoestische processie die ons deed beseffen hoe weinig we echt eens gewoon stilstaan en luisteren. Het publiek bovenaan in het Belfort zag alvast een fantastisch, sereen schouwspel. Na een half uur intensief luisteren, barstte een luid applaus los. En niemand die een probleem had met die decibels.

 

Door An Rosiers, foto David Van Hecke