Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Abonnee worden? Kies je leesformule

Onze Antwerp-watcher David Van den Broeck vindt dat niet enkel Bölöni schuld treft: de spelers zijn te veel met zichzelf bezig

Onze Antwerp-watcher David Van den Broeck vindt dat niet enkel Bölöni schuld treft: de spelers zijn te veel met zichzelf bezig

Foto: Photo News

Het is niet omdat Laszlo ­Bölöni onder vuur ligt, dat de spelers van Antwerp vrijuit gaan. Onze clubwatcher ­David Van den Broeck vindt dat ze dringend naar het ­succesrecept van de voorbije jaren moeten, en weer een plóég moeten vormen. Nu zijn ze te veel met zichzelf bezig.

Instagram op maandag: het zegt toch wel iets over een speler. Zelfs na een pijnlijke nederlaag delen sommigen nog foto’s of filmpjes van hun acties tijdens het weekend. Het is een ­wereldwijd fenomeen, maar bij Antwerp weten ze er ook wel weg mee. Neem nu Dieumerci Mbokani. Tegen KV Mechelen stond hij opnieuw aan het kanon en maakte hij alweer zijn elfde goal van het seizoen. Maar om dan daags na het 3-1-verlies op Malinwa een eigen juichbeeld online te zetten, met daarbij de tekst Weer eentje erbij, dat lijkt ons niet het beste plan. De prestaties van de bijna 34-jarige Congolese spits verdienen alle lof, maar hij is echt te veel bezig met de topschuttersstand. Of waarom dacht u dat hij tegen Standard absoluut die penalty wilde nemen en ervoor in de clinch ging met Lior Refaelov – allesbehalve een ruziemaker.

Nog erger was de clip die Lamkel Zé in zijn Instagram-story postte, waarin hij de ­hele Mechelse defensie oprolt en ­Refaelov zijn assist verrassend over doel mikt. Daar dan facepalm-emoji’s bijzetten om die misser in de verf te zetten: neen Didier, geen goed idee. Tenzij je zin hebt in een nieuw opstootje met een ploegmaat.

Onze Antwerp-watcher David Van den Broeck vindt dat niet enkel Bölöni schuld treft: de spelers zijn te veel met zichzelf bezig
Foto: Photo News

Gebrek aan cohesie

Het zijn maar twee van de voorbeelden die tonen dat ze bij Antwerp te veel met zichzelf bezig zijn, zowel op als naast het veld. Ook binnen de club hebben ze het al gemerkt: er is iets veranderd de voorbije weken. Nu al vier matchen op rij zien we vooral los zand, en geen hecht geheel – nochtans het succesrecept de voorbije jaren. ­Sinan Bolat stelde het een maand geleden na de 1-1 op Oostende al vast: “Onze identiteit is als plóég spelen, en alles geven tot de laatste minuut. En dat is nu toch wat minder – tegen Lokeren (4-2 na verlengingen in de beker, nvdr.) maakten we die vaststelling ook.” Maar nadien, tegen Standard (2-2) en op KV Mechelen (3-1), was het opnieuw van dat. Een gebrek aan gretigheid: dat is niet wat je verwacht met Laszlo ­Bölöni aan het roer. Al is het eerder nog een gebrek aan cohesie en collectiviteit, uiteraard mee in de hand gewerkt door een gebrek aan discipline. Spelers die te vaak te laat komen (en door de trainer amper worden bestraft), dat zorgt voor irritatie bij de rest. Zeker als het al minder draait.

Ook de deadlinedeals spelen natuurlijk een rol. Luciano D’Onofrio haalde in extremis nog Hoedt, Defour, ­Mirallas, Benson én Gano naar de Bosuil en die maakten de ploeg op ­papier een stuk sterker, zeker ook in de breedte. Titelkandidaat: we gebruikten het woord niet voor niks. Maar voorlopig loopt het nog niet los. Hoedt straalt klasse uit, maar moet de samenwerking met Arslanagic centraal achterin nog op punt zetten. ­Defour moet de leider worden, maar raakte al geblesseerd en moet nu weer even op zijn lichaam focussen. Mirallas wil net als Chadli bij Anderlecht heel graag zijn klasse tonen in België, maar heeft de topvorm van zijn collega-Luikenaar nog niet te pakken.

Onze Antwerp-watcher David Van den Broeck vindt dat niet enkel Bölöni schuld treft: de spelers zijn te veel met zichzelf bezig
Foto: Photo News

Negatieve effecten

Het is jammer, maar voorlopig ­komen enkel de negatieve effecten van die extra (top)transfers naar ­voren. “We zitten nu met meer ego’s”, merken ze intern op, en dat zie je ook bij die stilstaande fases. Hoedt, ­Refaelov, Mirallas, Mbokani,... Ze denken allen dat ze het beter kunnen. Bovendien heb je nu veel meer bankzitters/tribuneklanten, en zeker nu de resultaten tegenvallen, zitten sommigen diep. Hoe moet zo’n Rodrigues zich voelen? Begin dit seizoen bloeide hij weer open, nu zit hij in de tribune. De Portugese winger is mentaal sowieso al niet de sterkste. Maar zelfs Benson, een van die aanwinsten, kreeg net pas zijn eerste minuten en vraagt zich net als Gano al af hoe hij ooit een titularis kan worden. Als ze dan toch eens ­mogen opdraven, zie je dat ze vooral zichzelf willen bewijzen en het op hun eentje proberen te forceren.

Ook Juklerod, die al maanden naar zijn beste niveau zoekt, zal na zijn niet-selectie wel even in zichzelf gekeerd zijn. Maar er zit maar één ding op: iedereen moet weer aan hetzelfde zeel trekken. We kijken daarvoor ook naar de natuurlijke en ervaren leiders – en niet enkel naar Defour. Bolat gaf toe dat hij na het incident met Lamkel Zé – hij wees hem terecht, omdat niemand anders dat deed – zich wat afzijdiger houdt. Niet doen, Sinan, gewoon zeggen waar het op staat. Zelfs Faris Haroun lijkt na zijn gemiste transfer naar AA Gent wat meer gereserveerd, maar als gewaardeerde kapitein moet hij het voortouw blijven nemen. En ­alle begrip voor Refaelov – ook wij zouden ons openlijk storen aan het ­gebrek aan serieux tijdens de week en in de match. Maar als hij al niet meer de kar trekt, wie dan wel?