Anderlecht-coach Frank Vercauteren reageert op vijf punten van het systeem-Kompany: “De filosofie blijft, maar balbezit is voor mij niet heilig”

Frank Vercauteren kreeg vorig week na de 0-0 op Eupen al kritiek dat hij het mooie voetbal van Vincent Kompany al opzijgeschoven had. Voor de thuismatch gaf de Anderlecht-coach zijn visie op enkele punten van het systeem-Kompany. “Ik ben hier niet om de filosofie te veranderen. Die blijft 200 procent dezelfde, maar ik voeg wel zaken toe.”

1. Minder balbezit

Vincent Kompany streefde in theorie naar 80 procent balbezit. Dat was uiteraard nooit mogelijk, maar Anderlecht had wel vaker meer dan 60 procent van de tijd de bal. Onder Vercauteren is dat gezakt naar circa 50 procent. “Balbezit is voor mij niet heilig”, aldus Vercauteren. “Op Eupen was ik over veel zaken niet ontevreden. Sommige mensen zagen het anders, maar tot twintig meter voor de goal was onze opbouw goed. We vonden de vrijstaande mensen en 84 procent van onze passes kwam aan. Alleen ontbrak het ons in offensief opzicht aan finesse. Dat was veel te weinig.”

2. Breker Kayembe

Kompany wilde een controlerende middenvelder die heel goed kan voetballen. Eentje die de opbouw verzorgde en hij koos vaak voor Peter Zulj. Vercauteren speelde in Eupen plots met Edo Kayembe voor de verdediging. De Congolees is allesbehalve een technische kraan. Veel waarnemers begrepen dat niet. Zeker omdat Trebel ook nog eens als spelmaker speelde. Alle creativiteit weg.

“Als Kayembe speelt, dan is dat omdat ik vind dat hij voorlopig de beste is op die positie. Edo kan het best voor evenwicht zorgen. Elke ploeg zoekt een defensieve middenvelder die groot is, kan lopen, kilometers maalt, maar ook kan dribbelen en aanvallen opzetten. Als ze al die kwaliteiten hebben, spelen ze echter bij Barcelona. Dus ik koos voor Kayembe, maar het gaat niet over één speler. De balans is cruciaal om controle te bekomen."

3. Geen twee spelmakers meer

Kompany voetbalde altijd met twee spelmakers, twee nummers tien die voor creativiteit moesten zorgen. Vaak waren dat Verschaeren en Vlap. Bij Vercauteren werd de driehoek omgedraaid. Een spelverdeler en twee middenvelders die controleren. “Soms stonden onze twee middenvelders dan heel hoog. Er kwam een counter en heel de as van het veld lag open. De tegenstander buitte dat ook uit en dat werd aangepakt. Het betekent niet dat ik geen goed voetbal meer wil, maar wel goed voetbal vanuit een goeie organisatie.”

4. Backs halen achterlijn niet

Onder Kompany overlapten de links- en rechtsback nooit de flankaanvallers om de achterlijn te halen. Kompany koos voor inverted wingbacks. Met andere woorden: een back die naar het middenveld schoof om daar een manmeersituatie te creëren. Sieben Dewaele doet het nog altijd. Wil Vercauteren niet meer diepgang op zijn flanken? “Als de back zowel naar binnen kan schuiven als de achterlijn kan halen, dan zou dat uitstekend zijn. Maar dan zijn we al enkele stappen verder. We mogen geen etappes overslaan. Ik leer ook veel bij van Kompany hoor. Ik had dat wel al eens gezien - inverted wingbacks - maar ik had het zelf nooit toegepast als oplossing. Maar hier proberen we het wel.”

5. Strenger op training

Vercauteren is harder op training dan Vincent Kompany. Als een speler een hoekje afsnijdt of een kegeltje mist, heeft hij het gezien. Daarom kreeg onder meer Michel Vlap vorige week een sneer dat hij niet genoeg gefocust was op het oefenveld. “Ik heb wel een reactie gezien deze week. Van verschillende jongens. We kunnen het ons niet permitteren om wat lakser te zijn. Zelfs al zouden we eerste staan. Ook Club Brugge doet dat niet. Karakter en bezieling hebben we nodig. Tijdens de wedstrijden zag ik wel dat de jongens soms heel snel terugliepen en terugvochten, maar op training wil ik ook elke keer het mes tussen de tanden zien.”

Door Jürgen Geril
  • Meer voetbal