“Hier moet vooral de buurt beter van worden”

Foto: dvh

Gent -

Ooit was het een melk­fabriek, daarna een rollerbladepiste en tenslotte een opleidingscentrum van het Rode Kruis. Nadien stond het enorme gebouw in de Boma­straat acht jaar leeg. Tot zaterdag

. Dan opende in de geur van muntthee en verse soep de gestripte fabriekshal als “een broedplaats voor ideeën waar in de eerste plaats de buurtbewoners beter van moeten worden”, aldus ­Biniam Faelens van vzw Ocup, die in Gent leegstaande panden gratis wil ter beschikking stellen aan allerlei startende initiatieven die het geld niet hebben om een werkplek te huren. “Het is een allegaartje van initiatieven met de gemeenschap­pelijke eigenschap dat ze oog hebben voor de noden van de wijk.”

“Het Boma-experiment mag zeker tot eind 2020 zijn ding doen”, zegt schepen van Participatie Astrid De Bruycker (S.PA). “Het stedelijke Fonds Tijdelijke Invullingen ondersteunt het initiatief met 30.000 euro omdat zo leegstand wordt vermeden en vooral omdat deze innovatieve vrijplaats voor sociale en creatieve experimenten een meerwaarde zal betekenen voor de buurt.”

De definitieve bestemming van het gebouw is nog niet bekend. Er zijn wel plannen voor een architectenbureau aan de straatzijde.

De allesfikser

“Hier moet vooral de buurt beter van worden”
Bij Sam Darweesh kan je alles samen herstellen, van fietsen tot wasmachines. Foto: dvh

Stel, je fiets is kapot en je weet niet hoe je die moet herstellen. Bij Sams Fietsatelier toont Sam Darweesh je hoe je die klus zelf of samen met een andere buurtbewoner kunt klaren. “Ik kan een beetje alles”, zegt Darweesh. “In mijn atelier kun je dus ook samen aan een wasmachine prutsen of aan een computer. Hier is iedereen student maar soms ook leraar.”

Stoofpotjes voor vluchtelingen

“Hier moet vooral de buurt beter van worden”
Hasbia Elmizziani (rechts) maakt al twee jaar eten voor transmigranten. Eerst in haar tuin, nu op de Bomasite. Foto: dvh

Hasbia Elmizziani bereidt al twee jaar maal­tijden die in samen­werking met de vzw Humain naar Calais en Duin­kerke brengt en daar uitdeelt aan de transmigranten. Soep, linzen en stoofpotjes. “Ik deed dat lang thuis maar nu kan ik de keuken hier instal­leren, wat een stuk han­diger is als je vijfhonderd tot duizend maaltijden bereidt.”

Al wat de kringloopwinkel niet wil

“Hier moet vooral de buurt beter van worden”
Bij Scrap gaat niets verloren Foto: dvh

“Wij verzamelen, ruilen en verkopen alles wat voor kringloopcentra niet wordt aanvaard”, zeggen de mannen van Scrap, een jonge vzw die op de Boma­site een recupmagazijn opent. “Vaak gaat het om kleine onderdelen die we in containers vinden of die we gratis krijgen of ruilen voor iets anders. We proberen die zaken een tweede leven te geven, bijvoorbeeld door ze te verkopen aan artiesten die ze gebruiken in een kunstwerk.

Door Geert Neyt