Dit N+ artikel is exclusief voor jou als abonnee.

Abonnee worden? Kies je leesformule

09/12/2019 - Voetbal
camera closecorrect down eyefacebook gplus Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

Sander Berge (rechts) in actie op Jan Breydel.  ISOSPORT

Genk: “Oef, eindelijk een shit game gewonnen”

“A shit game.” Zo, dan hoeven we het zelf niet te zeggen. Sander Berge haalde ons zaterdag de woorden uit de mond. Maar: Genk won wel. De eerste van coach Hannes Wolf. Met dank aan de Noorse middenvelder en de jonge keeper Maarten Vandevoordt.

Zaterdag 26 oktober: Genk-Cercle Brugge, 1-0. Zaterdag 7 december: Cercle Brugge-Genk, 1-2. Tussenin acht wedstrijden zonder overwinning. Statistieken zeggen soms wél alles. Genk zette zaterdag in Jan Breydel een punt achter een dramatische reeks. Met meer geluk dan kunde, zeker. Maar dat kon de pret bij Sander Berge niet drukken. “Ik ben supertrots. Natuurlijk was dit een shit game. Maar we winnen en dat is wat telt. Vergis je niet, dit Cercle is één van de betere ploegen waar ik dit seizoen al tegen voetbalde. Hun plaats in de klassering liegt, zij waren gewoon beter dan wij. Net daarom ben ik zo blij. Vorig seizoen kregen we vaak kritiek: Is dat die kampioenenploeg? Maar we pakten wel punten. In de voorbije maanden was het omgekeerd. We domineerden vaak, maar bleven meestal met lege handen achter. Een rotgevoel. Geef me dan maar zo’n wedstrijd als deze.”

Nog drie punten

Leuke bijkomstigheid: het was Berge zelf die met een plaatsbal de zege veiligstelde. “Een belangrijke goal”, besefte hij. “We hadden net de gelijkmaker geslikt. Daarna gaven we nog nauwelijks iets weg. De wereld ziet er nu plots heel anders uit. Je kreeg de afgelopen weken soms de indruk dat we 15 punten achterstand telden op de nummer 6 en Play-off 1 konden vergeten. De kloof bedraagt nu nog drie punten. Op Mechelen en Zulte Waregem. Dat is prima voor het vertrouwen.”

Vertrouwen, dat een andere Genkie met bákken uitstraalde: Maarten Vandevoordt. Zeventien jaar pas, maar wat een présence. Hij heerste in de zestien. Met handen en voeten. “Goed meegevallen, mijn competitiedebuut”, aldus de flegmatieke Truienaar, die van bij de aftrap goed wakker was. Al na luttele minuten zette hij Gory met een gewaagd hakje in de wind. “De bal bleef even onder mij steken, maar het liep goed af. Zenuwen had ik eigenlijk niet.”

Het was het begin van een ijzersterke wedstrijd. Nee, miraculeuze reddingen waren er niet bij. Maar Vandevoordt stond als een huis. “Ach, ik heb gewoon mijn job gedaan. Cercle zette hoog druk, maar daarvoor waren we gewaarschuwd. In het begin van de tweede helft moest ik een paar keer tussenkomen. Zoals bij dat schot van Peeters, dat ik laat zag komen. Gelukkig had ik een voetreflex in huis. Aan dat voetenwerk is in de jeugd bij Genk hard gewerkt.”

Debuut Champions League?

Dinsdag wacht Napoli in de Champions League. Maakt Vandevoordt zijn Europees debuut? “Ik ben er klaar voor.” Keeperstrainer Guy Martens twijfelt er niet aan. “Maar hemel Maarten niet te veel op. Naar omstandigheden en voor zijn leeftijd heeft hij het goed gedaan. Maar uitzonderlijke dingen waren dat niet. Hij straalde wel rust uit. Ondanks de spanning die rond deze match hing. Het kenmerk van een goeie doelman.”