They did it! Gentse broers brengen dodentocht op zee tot goed einde

Gent -

Het is gelukt! De Gentse broers Damien (29) en Bernard van Durme (27) zijn deze ochtend na een roeimarathon van 3000 kilometer aangekomen op het Caribische eiland Antigua. Na 39 dagen, 21 uren en 2 minuten arriveerden zij als dertiende op 35 teams.

Missie geslaagd. Dat is het minste wat je kan zeggen van het fysieke en mentale huzarenstukje dat Damien en Bernard van Durme hebben klaargespeeld.

Meer dan een maand lang roeiden zij onafgebroken in een roeiboot van de Canarische Eilanden naar de Cariben in de Talisker Atlantic Challenge, de zwaarste peddelrace ter wereld en een ware dodentocht op zee in het zog van Columbus.

They did it! Gentse broers brengen dodentocht op zee tot goed einde
Dolle vreugde na de aankomst in Antigua Foto: Twitter

Zon en zout

Damien (1m94, 105 kg) en Bernard Van Durme (1m98, 100 kg) stapten op 12 december op het Canarische eiland La Gomera in hun boot voor het avontuur van hun leven: zo snel mogelijk de Atlantische Oceaan oversteken zonder motor.

“Het record voor een tweezitter staat op 37 dagen, maar dat zouden we graag breken”, zei Damien strijdvaardig aan ons, terwijl zijn oudere broer suste: “Zelfs als laatste aankomen vind ik een prestatie.”

Daarvoor moest er onophoudelijk geroeid worden, in shifts van twee uur, ook ‘s nachts. “Slaapgebrek wordt zeker een van de grootste uitdagingen”, zei Bernard. Slapen deden ze in een kleine afgesloten cabine achterin de boot. Die werd speciaal voor de race gebouwd door de Gentse firma Whale Boats en heeft 100.000 euro gekost. “In tegenstelling tot een wedstrijdroeiboot die gevormd is als een mes, lijkt dit meer op een reddingssloep. Dat moet voor de stabiliteit, want hoewel het orkaanseizoen voorbij is, bestaat de kans op kapseizen bij een felle storm. De boot zelf is onzinkbaar, maar al ons materiaal en wijzelf moeten steeds vastgebonden zijn aan de boot.”

They did it! Gentse broers brengen dodentocht op zee tot goed einde
Damien en Bernard Van Durme na hun aankomst deze ochtend Foto: Twitter

Niet de haaien en zwaardvissen die wel eens een boot doorboren leken hen de grootste gevaren, maar de zon en het zout. “Massa’s zonnecreme moeten ons beschermen tegen de verschroeiende zon”, zegt Bernard. “Het zoute water en de constante wrijving kunnen blaren op de handen en doorligwonden aan het zitvlak veroorzaken. Daarom zitten we op schapenwol in zitjes op maat van ons lichaam en slapen we op de buik om de poep te ontlasten.”

Eén uur per dag was de boot bereikbaar via de radio (die werkt op zonnepanelen) en twee keer per week kwam een zeiljacht van de organisatie langs om poolshoogte te nemen. Voor de rest stonden de broers er moederziel alleen voor. “De organisatie verplicht ons om voor 75 dagen voedsel mee te nemen”, zegt Damien. “Dat zijn vooral poedertjes. Drinkbaar water filteren we aan boord uit zeewater.”

Bord met emoji’s

Hoewel Bernard en Damien nog nooit langer dan vier dagen samen op zee hadden geroeid, waren ze niet onvoorbereid. “We hebben een verplichte opleiding in navigatie en eerste hulp gevolgd en zijn naar een sportpsycholoog geweest. Die raadde ons aan na elke shift op een bord met emoji’s aan te geven hoe we ons voelen in plaats van ergernissen uit te spreken.”

Damien vreesde vooral de extreme vermoeidheid. Voor Bernard, die een vriendin heeft, was vooral het gebrek aan contact met de gewone wereld een uitdaging van formaat . “Geen wandelingetje kunnen maken of een bloemetje zien: ik hoop dat de immense openheid en eentonigheid van die oceaan me niet gek zal maken.”

Door Geert Neyt
TOP 10 MEEST GELEZEN