Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Abonnee worden? Kies je leesformule

“Kom je mee kaarten elke derde maandag van de maand”, vraagt mijn vriendin. “Manillen.”

Lotte Debrouwere

“Kom je mee kaarten elke derde maandag van de maand”, vraagt mijn vriendin. “Manillen.”

“Kom je mee kaarten elke derde maandag van de maand”, vraagt mijn vriendin ’s ochtends aan de schoolpoort. “Manillen.” Ik zeg dat ik wel zou willen, verdorie. Een goed kaartje leggen zo. Weg van de wereld, in een bruin café alwaar de oudere medemens gewoon achterover leunt, een pintje drinkt en een kaartje legt. Dáár schuilt het geluk. Harten troef. Schoppen aas. En maar zagen op elkaar. “Wat doet ge nu? Ge legt die ruiten acht terwijl ge eerst met uw aas had moeten uitkomen.” Heerlijk.

“Maar ik kan het eigenlijk niet maken”, zucht ik. “Ik moet dan weer een babysit voor mijn dochter regelen en ik moet dat al zoveel doen. Dat is de miserie met het alleenstaand moederschap. Dat je altijd ...