Oproep van hulpverleners om hulp te zoeken bij vermoedens van kindermishandeling: “Twijfel houdt mensen tegen”

Themabeeld.

Themabeeld. © ss

“Wat kan ik nu doen? Zijn dat mijn zaken wel? Maak ik het niet erger?” Dat is al te vaak de reflex van Vlamingen als ze iets zien gebeuren bij kinderen dat niet door de beugel kan. Toch roept hulplijn 1712 op om te reageren wanneer er vermoedens zijn van mishandeling. “Vaak twijfelen mensen of ze de situatie wel juist inschatten”, zegt coördinator Wim Van de Voorde.

Nina Bernaerts

Tien procent van de kinderen is slachtoffer van fysiek geweld, drie procent van extreem geweld. Verbijsterende cijfers, maar veel gevallen worden niet gemeld. “Ook uit internationale studies blijkt dat minstens drie procent van de kinderen te maken krijgt met een ernstige vorm van kindermishandeling. En we zien dat maar heel weinig kinderen uiteindelijk naar de juiste hulpverlening worden doorverwezen”, zegt Wim Van de Voorde, coördinator van hulplijn 1712. “We vermoeden dat het uiteindelijke cijfer nog hoger ligt.”

Met een campagnefilmpje en de docureeks van Hilde Van Mieghem, die vanaf vandaag op Canvas wordt uitgezonden, wil 1712 mensen aansporen om in te grijpen als ze vermoeden dat een kind in hun omgeving gevaar loopt. “We merken dat mensen terugschrikken om te handelen als ze iets opmerken. Vaak vinden ze het moeilijk om in te schatten of een kind gevaar loopt of niet. We raden hen aan om hun twijfels te delen met andere volwassenen in het leven van het kind, maar ook de hulplijn 1712. Onze hulpverleners kunnen vaak wel een inschatting maken, en helpen de juiste stappen te nemen.”

© Fred Debrock

Hoe te herkennen?

Ieder kind reageert verschillend op kindermishandeling, klinkt het bij experts, maar een aantal signalen moet wel alarmbellen doen afgaan. Spijbelen, zelfverminking, eetstoornissen … kunnen een achterliggend probleem verdoezelen. “Plotse gedragsveranderingen geven aan dat er iets is met het kind”, zegt kinderpsychiater Peter Adriaenssens. “Een heel uitbundig kind dat plots heel stil wordt, of een rustig kind dat driftbuien krijgt: het kunnen allemaal tekens zijn.”

Als je iets opmerkt, ga dan het gesprek aan, is het advies. “Vraag aan de kinderen of alles oké is”, zegt Ilse Van Campenhaut, psychologe Vertrouwenscentrum Kindermishandeling. “Als het kind niet meteen zijn verhaal doet, geef dan aan dat het aanbod geldig blijft. Maak duidelijk dat je wilt helpen, zonder valse beloftes te doen. Beloof het kind niet dat je alles gaat oplossen als je dat niet kan waarmaken. Je kan ook naar de ouders stappen: vraag hen of alles oké is en of het hen niet allemaal wat te veel wordt.”

LEES OOK

Nu in het nieuws