Terminale mama zoekt tips om herinnerd te worden: “Ik ga sterven, en dat zal snel gebeuren”

Bron © JOE

Foto: Karel Hemerijckx

Halen -

“Ik ga binnenkort dood door borstkanker.” Zo begint Tina Vandenbosch (41) aan haar emotionele oproep op Facebook. Begin februari kreeg de mama van twee te horen dat ze terminaal ziek is en sindsdien gaat ze op zoek naar tips om tastbare herinneringen achter te laten.

Begin augustus werd bij Tina borstkanker vastgesteld. Volgens de dokters maakte ze veel kans om erdoor te komen, maar naarmate de onderzoeken vorderden, werd duidelijk dat de situatie erger was dan aanvankelijk gedacht. “Tot twee weken geleden werd er gedacht dat ik nog steeds kon genezen”, vertelt Tina op radiozender Joe. “Maar dan belandde ik op spoed met pijn in mijn rechterzijde. Toen bleek dat de kanker uitgezaaid was naar mijn lever. Plots kreeg ik te horen dat ik in stadium vier zat en dus ongeneesbaar ben.”

“Ik ga sterven. En dat zal snel gebeuren”

Momenteel krijgt Tina chemotherapie, niet om te genezen maar om de pijn te verminderen: “Het is een soort van palliatieve behandeling om me wat meer comfort te geven. Want de prognose blijft dezelfde. Ik ga sterven en dat zal ook vrij snel gebeuren. Wanneer dat zal zijn, is niet duidelijk, maar de dokters durven niet langer dan een jaar vooruit te kijken.”

Sinds ze de diagnose kreeg, is Tina op zoek naar tips over hoe ze niet vergeten kan worden. Daarom plaatste ze in de Facebook groep Drukke Mama’s een oproep. “In eerste instantie vond ik het idee dat ik vergeten zal worden heel erg. Mijn kindjes van 3 en 4 jaar zijn heel jong en zullen zich niets van mij herinneren. Maar anderzijds vind ik het ook heel erg voor hen. Want heel hun leven lang zullen ze zich bij belangrijke momenten afvragen hoe ik erover denk.”

“Als je weet dat je gaat sterven, dan kan je je er maar beter op voorbereiden”, gaat de 41-jarige mama verder. “Dat kan door een emotionele nalatenschap te creëren voor als de kinderen daar later nood aan zouden hebben. Ik wil dingen achterlaten zodat ze het gevoel hebben dat ik er toch ben.”

Video’s en foto’s

Tina is vooral op zoek naar tips van mensen die op jonge leeftijd hun ouders verloren zijn: “Zij kunnen zeggen wat zij altijd gemist hebben. Ik hoor vooral tips zoals foto’s en videomateriaal. Sommigen zeggen ook dat ze gerust een jaar van hun leven zouden afgeven om gewoon nog eens de stem van hun vader te horen.”

Omdat ze hen geen verdriet wil aandoen, heeft Tina nog niets gezegd aan haar kindjes: “Ze weten dat ik ziek ben. Maar omdat we niet weten wanneer het exact zal gebeuren, willen wij hen ook nog niet belasten met het idee ‘zou mama er nog zijn’. Want ze leven nu met het idee dat mama er is, en daar zijn ze blij mee. En we willen dat nu ook zo houden.”

Door Laurence Torck