“Mamma Mia, here we go again, zou de geknipte begintune voor elk journaal zijn”

In het keldertje van mijn grootmoeder stond nog een fles olie. Met vervaldatum 1950. Ze waren door de oorlog gesparteld, maar de herinnering aan de ontbering had hen besmet. Ze hamsterden zodra er een schijnsel van een vonk was. Olie en conserven, daar kon een mens mee voort in mogelijk onzekere tijden, ook toen in Korea het geweld oplaaide. Van die dikke ronde batterijen ook, voor in de transistor die mijn grootvader meezeulde. Hij droeg de liefde voor muziek in zich en de gave des onderscheids. The Beatles neuriede hij mee, terwijl zijn generatie er de oren voor sloot. Van ­ABBA was hij fan. Muziek maakte hem gelukkig. Daarop kon niet gerantsoeneerd worden. En ­geluk, men kan het niet hamsteren.

Lees ook

Nu in het nieuws