Bibberen en zweten verboden... Zo dragen technici bij tot een comfortabele treinreis

Bron © Jobat.be

“Ik ben een beetje een dokter, maar met gemakkelijke patiënten.” (Rutger Decock, eerste technicus elektromechanica bij de NMBS) Foto: Jobat.be

Vertraagde treinen, daar sakkeren we allemaal soms eens over. Over de veiligheid en het comfort hoeven we gelukkig nauwelijks te mopperen. Dankzij de duizenden technici van de NMBS die tijdig sleutelen aan het rollend materieel in de centrale werkplaats. Zoals Rutger Decock uit Boortmeerbeek.

Rutger werkt bij de NMBS als eerste technicus elektromechanica in de werkplaats in Mechelen, afdeling industriële elektronica. Dat is een herstelshop voor zo'n 2.000 verschillende elektronische schakelingen. Hij is ingenieur elektronica en telt nu één jaar anciënniteit bij de nationale spoorwegmaatschappij. Uiteraard is hij zelf een fervente treinreiziger vanuit het station Haacht. Zijn passie voor technologie en elektronica doen hem, net zoals de controlelampjes in de trein die hij monitort, oplichten tot een tevreden medewerker.

T-shirt in de winter

De oude treinstellen die sporadisch over het spoorwegennet rijden, bevatten nauwelijks elektronica. In de moderne voertuigen daarentegen zit heel wat elektronica verstopt. Je merkt het niet maar het is er wel. Bijvoorbeeld wanneer een thermische regeling defect is. Dan zitten reizigers te bibberen of te zweten in een wagon. “De temperatuur moet zowel in de winter als de zomer optimaal zijn”, vertelt Rutger. “Ik wil het niet zien dat reizigers in t-shirt naar een winters tafereel buiten kijken.”

Bij zo’n diagnose mag een trein niet uitrijden. Andere gebreken zoals een defecte deur komen niet onmiddellijk in de handen van Rutger terecht. “Zolang je kan uitstappen langs de eerstvolgende deur, is de veiligheid voldoende gewaarborgd.” Zo’n euvel herstellen de technici uiteraard zo snel mogelijk.

Schakelingen

In zijn job komt Rutger in aanraking met maar liefst 2.000 verschillende elektronische schakelingen. Niemand van zijn collega’s kent die allemaal, maar tezamen lukt dat wel. Het gaat vaak over een nieuw en uniek probleem dat Rutger dient te ontcijferen. “Het is een beetje als een dokter, maar hier zijn het gemakkelijke patiënten”, lacht hij.

Als reiziger ziet u deze schakelingen niet. Ze zijn goed verborgen in de catacomben van het treinstel. “Uiteraard houden we de passagiers weg van alle elektronische componenten. Die bevinden zich bijvoorbeeld in de informatieborden in de trein, of in de knoppen om de deuren te openen tot zelfs in de sturing van het toilet.”

LED-lampjes

Voor het vertrek van de trein, kijken de bestuurder en de schouwer het stel na via een controle van een arsenaal aan LED-lampjes. Branden de juiste? Zo stellen ze eventuele defecten vast. Daarna slaan Rutger en zijn collega’s aan het analyseren en problemen oplossen.

Elk type treinstel is anders. Rutger wil op elektronisch vlak verschillende types leren kennen. “Telecommunicatie zal in de toekomst aan belang winnen. Die trein wil ik niet missen.”

Lees meer...

Door Gert Verlinden
AANGERADEN
Meest recent