Abonnee worden? Kies je leesformule

“Je hebt zo van die dagen dat het minimum al het maximum is”

Lotte Debrouwere

“Je hebt zo van die dagen dat het minimum al het maximum is”

“En gaat het een beetje”, roep ik naar de overbuurvrouw die uit haar raam hangt. Ik sta met mijn oranje pantoffels en slobbertrui buiten. Het is geen gezicht.

Dan heb je alle tijd om de Ottolenghi of Pascale Naessens in jou naar boven te halen, maar dan doe je helemaal niets. Dan is de lasagne uit het pakje halen al heel wat

Maar het is acht uur en dan applaudisseren we voor de helden van het ziekenhuis. Nu ja, eerlijk is eerlijk. We applaudisseren ook omdat we dan eens buiten kunnen komen. Een richtpunt hebben in deze woestijn ...

AANGERADEN