Puck Moonen over “bewogen” periode na breuk met Eli Iserbyt en haar grens als wielrenster: “Onzichtbaar litteken”

Foto: Photo News

Het is nog even wachten alvorens het wielerseizoen weer op gang wordt geschoten, maar Puck Moonen (24) is er klaar voor. De populaire Nederlandse die over vier jaar wereldkampioen wil worden, voelt zich weer goed in haar vel. Dat bleek uit een interview bij Club Hub.

LEES OOK. Puck Moonen heeft er genoeg van: “Ik, een wielerbabe? Daar krijg ik steeds meer schijt aan”

Moonen brengt de coronacrisis door met haar nieuwe vriend, BMX-wereldkampioen Twan van Gendt. Die pakte de regenboogtrui op z’n 28ste, de leeftijd waarop de renster van Chevalmeire Cycling hetzelfde wil doen op de weg. Daarvoor is ze, ook in coronatijden dus, hard aan het trainen. En dat na een bewogen anderhalf jaar.

“We zijn hier in Rosmalen, waar ik sinds eind januari woon. Het huis is nog niet helemaal af, dus we zijn hard aan het werk”, klinkt het. “Als je mij anderhalf jaar geleden had gezegd dat ik nu al mijn eerste huis zou kopen, dan had ik het niet geloofd. Het brengt wel wat rust. Ik had een lange relatie (met veldrijder Eli Iserbyt, red.), maar die stopte. Toen woonden we al samen in België, dus moest ik terug naar mijn ouders en dat liep niet echt vlot. Mijn ouders zijn heel lieve mensen, maar als je gewoon bent om alleen te wonen dan wil je niet meer terug.”

LEES OOK. Eli Iserbyt ligt (nog) niet wakker van Mathieu van der Poel en heeft boodschap voor collega’s: “We moeten niet zeuren”

“Het ging eigenlijk allemaal tegelijk mis”, herinnert Moonen zich. “Op het Nederlands kampioenschap brak ik mijn knie en ik had toen al een rotseizoen achter de rug. Met een longontsteking, dus mijn voorjaar was in het water gevallen. Ik heb toen ook nog heel weinig van mijn toenmalige ploeg gehoord. Ik moest gewoon weken platliggen en toen ging het ook al slecht met mijn relatie… Het was wel niet de eerste keer dat het misging. Ik ben op school vaak gepest geweest. Dat is iets dat altijd bijblijft, een soort onzichtbaar litteken. Ik besef nu dat ik toen best wel depressief ben geweest.”

Grens

Nu loopt alles weer op wieltjes en kan Moonen opnieuw volledig gaan voor haar wielercarrière. Maar alles heeft de vrouw met bijna een half miljoen volgers op Instagram daar niet voor over.

“Ik ben zeker competitief, maar ik heb wel mijn grenzen”, zegt ze. “Er zijn meiden in de sport die gewoon zo dun zijn dat ze niet meer ongesteld worden. Ze hebben dus een soort van anorexia. Dat is iets dat ik er nooit voor zou overhebben. De grootste misvatting over mij? Dat omdat ik bekend ben ook heel goed ben. Als ik aan de start sta, denken ze: Dat is een grote naam. En verwachten ze dat ik op het podium sta, terwijl ik tegen vrouwen rij die veel beter zijn en ik nog maar net kom kijken.”

Het volledige interview:

Door Vincent Van Genechten
AANGERADEN