Abonnee worden? Kies je leesformule

04/06/2020 - Unknown
camera closecorrect down eyefacebook Het Nieuwsblad nextprevquote share twitter video

  AFP

Hoe zou het nog zijn met … Joan Jett: Ze houdt nog steeds van rock ’n roll

23 platenlabels zeiden nee tegen Joan Jett & The Blackhearts en hun nummer ‘I love rock ’n roll’. Maar de vrouw met het zwarte piekhaar en het perfecte lijntje op haar oogleden bleef volhouden. Het nummer werd een hit, zij werd de Queen of Rock. Het laatste album van de band is intussen al zeven jaar oud, maar rocken als vanouds doet Jett nog steeds.

Was dit een normale wereld geweest, dan stond Joan Jett op 18 juni met haar The Blackhearts op een podium. Dan zou de grote stadiontour door Noord-Amerika met de legendarische glamrockbands Mötley Crüe en Def Leppard van start gaan. Helaas moet Joan Jett haar gitaar even aan de haak hangen door de coronacrisis. “Ik heb het recht niet om met mensen hun levens te spelen”, zei ze daarover aan de Amerikaanse omroep SiriusXM. “Ik heb wel gehoord dat er ideeën zijn zoals drive-inconcerten. Dat lijkt me wel een stap die ik wil nemen.”

Net dat vervloekte coronavirus heeft het leven gekost aan de originele uitvoerder van dé hit die Jett op de kaart heeft gezet. Eind maart kwam namelijk het bericht dat Alan Merrill (69) overleden is. Met The Arrows schreef en zong Merill I love rock ‘n’ roll als eerste, in 1975. Pas zeven jaar later – toen Joan Jett & The Blackhearts het nummer coverde – verwierf het zijn iconische status.“Met een immense dankbaarheid en droevenis wens ik hem een veilige reis naar de andere kant”, reageerde Jett op Merrills overlijden.

Te ruig

Nochtans was het voor Jett eerst geen sinecure om het plaatje verkocht te krijgen. Platenlabels staan eind jaren zeventig niet te springen om een ruige gitaarspelende frontvrouw. “Ik heb nog alle afwijzingsbrieven, alle 23”, vertelt ze in 2007 aan de Britse krant The Guardian. “We kregen veel opmerkingen zoals Laat die gitaar vallen, stop met je te verstoppen achter die gitaar, verander je uitstraling, zing zachtere nummers. Het was niet toegestaan om gedurfd te zijn, als vrouw mag je niet hard zijn.”

Dus richt ze samen met goede vriend, songwriter en producer Kenny Laguna in 1980 Blackheart Records op. Via die weg slaagt ze er in 1982 dan toch in zich op de kaart te zetten. Pas in 1988 kan ze weer een top 10-hit scoren met I hate myself for loving you, uit het album Up your alley. Maar hetzelfde succes als I love rock ‘n’ roll heeft ze niet meer gekend. In 2013 is haar voorlopig laatste plaat uitgekomen, Unvarnished.

Naast muziek heeft Joan Jett ook geacteerd. Aan de zijde van Michael J. Fox mocht ze meespelen in Light of day van Paul Schrader, uit 1987, waar ze ook de soundtrack van inzong. In 2001 stond ze op de podia van Broadway. Voor een remake van de musical Rocky Horror, waar ze Columbia in speelde. En toen ze gebeld werd voor een auditie, zat ze net middenin een martialarts-scène met Chuck Norris voor de reeks Walker, Texas ranger.

Geaardheid

Jett engageerde zich ook sociaal en politiek. Eind jaren tachtig werd ze vegetarisch na het lezen van een boek over het voedselverwerkingsproces. “Ik was geschokt”, vertelt ze in een interview. Intussen is ze al jaren een boegbeeld van dierenrechtenorganisatie PETA. In 2004 gaat ze mee campagne voeren voor Democratisch presidentskandidaat Howard Dean. Hij is tegen de oorlog in Irak, een standpunt waar Jett zich achter schaart.

 REUTERS

Intussentijd blijft er ook mystiek hangen rond haar geaardheid. Jett geeft er nooit een duidelijk antwoord op of ze lesbisch is of niet. Tot in 2018, tijdens een gesprek met de Amerikaanse krant The New York Times. Aan de reporter toont ze haar halsketting met een symbool aan. “Twee bijltjes die elkaar kruisen, binnen twee vrouwensymbolen die elkaar ook nog eens kruisen. Ik draag het elke dag.” Daarop toont ze een tattoo van diezelfde vrouwelijke symbolen op haar onderrug. “Ik weet niet hoe ik het nog duidelijker kan maken.”

Queen of Rock

Met The Blackhearts wordt Jett in 2015 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Een jaar eerder staat ze er even als plaatsvervangende frontvrouw van Nirvana, toen de band van wijlen Kurt Cobain er ook een plaats kreeg. Haar versie van I love rock ’n’ roll wordt in 2016 dan weer opgenomen in de Grammy Hall of Fame. Jett zelf werd gebombardeerd tot de “Queen of Rock”.

Omdat ze zo belangrijk is voor vrouwen in de rockwereld, laat ze geregeld haar stem horen. En stelt ze zich vaak de vraag waarom vrouwen zo veel te verduren krijgen. “Het doet pijn als mensen zomaar negatieve dingen zeggen. Zeker als het niets te maken heeft met muzikant zijn”, zegt ze in The Guardian in 2007. “In elke stad is er wel een vrouwelijke band die rock ‘n’ roll is en echt goed is. Ik snap het niet. Waarom willen mensen vrouwen dan nog altijd geen kans geven?”

AANGERADEN