Slachtoffer busramp Sierre blikt terug op dodelijk ongeluk: “Pas laat beseft wat me overkomen is”

Het is ondertussen meer dan acht jaar geleden dat een bus vol Belgische schoolkinderen in het Zwitserse Sierre verongelukte. Er vielen op 13 maart 2012 28 doden, waarvan 22 kinderen. De meesten van hen waren dit jaar 20 jaar geweest, zoals Britt Craeghs die het ongeluk wel overleefde. Ze vertelde bij NRJ haar verhaal.

In 20 in 2020 nodigt presentatrice Emma Salden jongeren uit die in het jaar 2020 20 jaar worden. Of zouden geworden zijn, want ook de slachtoffers van de busramp in Sierre zouden dit jaar 20 jaar geworden zijn. In de studio sprak Britt Craeghs over het busongeval dat 8 jaar geleden haar leven bepaalde. “Van het ongeval herinner ik me zelf niets. Ik sliep achteraan in de bus toen het gebeurde. Ik ben pas zes dagen nadien uit coma wakker geworden. Mijn familie stond aan de voet van mijn bed met mondkapjes. Vandaag herkenbaar, maar toen een raar zicht”, vertelt Britt.

Haar papa moest voorzichtig de moeilijke boodschap brengen dat ze in een zwaar busongeluk betrokken was geraakt, maar de woorden drongen niet door. “Ik dacht dat ik op medisch onderzoek was of zoiets. Ik zat onder de pijnstillers, morfine, ik besefte eigenlijk niet goed wat er verteld werd. Het heeft lang geduurd vooraleer het allemaal duidelijk werd.”

Slachtoffer busramp Sierre blikt terug op dodelijk ongeluk: “Pas laat beseft wat me overkomen is”
Foto: AFP

Oorlogswonden

Britt moest maanden in het ziekenhuis blijven. Een schedelbreuk, gebroken oogkas, gebroken elleboog, een open scheenbreuk,... de toen 12-jarige Britt moest maar liefst 13 keer onder het mes en moest maandenlang revalideren. “Maar ik zie die littekens als mijn battle wounds, mijn oorlogswonden. Want ik heb zo veel geluk gehad, dat besef ik enorm. Ik heb uiteindelijk maar enkele littekens, meer houd ik er niet aan over.”

Psychologische hulp of ondersteuning weigerde de tiener, tot vorig jaar. “Het is eigenlijk pas vorig jaar dat ik hulp gezocht heb bij een traumapsycholoog. Dan pas heb ik echt beseft wat me overkomen was.”

Ondertussen heeft ze het ongeluk wel een plaats kunnen geven. “Dat moet, en dat ongeluk heeft een grote plaats in mijn hart. Ik leef echt elke dag en sta enorm positief in het leven. Ik heb een beschermengel en ben enorm dankbaar. Ik haal alles uit het leven, want mijn klasgenoten kunnen dat niet meer.”

Door nba
AANGERADEN
Meest recent