Abonnee worden? Kies je leesformule

“Gisteren ben ik op een terras gaan zitten. Om de drie minuten riep ik heel hard ‘aalscholver’. Dat liet ik even binnenkomen”

Nico Dijkshoorn

  “Gisteren ben ik op een terras gaan zitten. Om de drie minuten riep ik heel hard ‘aalscholver’. Dat liet ik even binnenkomen”

Ik miste iets de laatste maanden. Absurdisme. Dan heb ik het niet over de krankzinnige statements van politici en gekwetsten. Je kijkt naar Trump en je denkt: die gaat zeggen dat hij de mooiste navel van Amerika heeft. “Beste navel ooit. Mijn moeder zat eraan vast, maar ik heb haar er afgeknipt. Topnavel. Je vindt er geen mooiere. Ik laat hem nu zien. Geen pluisje in mijn navel. Iedereen kan zo’n navel hebben, als u op me stemt. Ik beloof iedereen een Trump-navel.”

Dat weet ik nu wel. Wat ik echt mis, is zinloos ontregelend absurdisme. Dat je mensen met je gedrag even uit de saaie realiteit trekt. Dat je ze, alleen door iets absurds te zeggen of te doen, heel even ...

AANGERADEN