Siska Schoeters schiet zwangere Linde Merckpoel te hulp na stevige kritiek: “Het is daarbuiten al zo knetterhard”

Nadat haar collega Linde Merckpoel heel wat negatieve respons te verduren kreeg, schoot Siska Schoeters in een open reactie te hulp. Foto: Fred Debrock, Kris Van Exel

Radiomaakster Linde Merckpoel (35) kreeg vorige week een emmer negatieve reacties over zich heen nadat ze in een interview met De Standaard toegaf dat ze niet altijd uitkijkt naar het moederschap. Haar collega Siska Schoeters (38) schiet haar te hulp in een open reactie. “Het is daarbuiten al zo knetterhard. Laat ons een beetje zachter zijn voor elkaar alstublieft.”

“Ik heb al serieus gevloekt, gehuild en gepanikeerd de laatste tijd”, vertelde Linde Merckpoel. Nu het moederschap dichterbij komt, zit ze heus niet altijd op de spreekwoordelijke roze wolk. “Er komt namelijk iets gigantisch op mij af wat ik niet kan inschatten, iets wat mij schrik aanjaagt en wat heel mijn leven finaal overhoop gaat halen”, schreef ze.

LEES OOK: “Ik heb al serieus gevloekt, gehuild en gepanikeerd”: zwangere Linde Merckpoel openhartig over de afwezige roze wolk

“Ik las het interview van mijn vriendin en lieve collega in de Standaard”, schrijft haar collega Siska Schoeters. En ik dacht: oh schoon, goei interview, baby. Ik stuurde haar dat ik trots op haar was. En dan sloeg ik de krant toe.”

Maar toen kwamen de sociale media tot leven en moest Merckpoel heel wat negatieve reacties ondergaan. “Sommige mensen noemden mij een verwend nest”, klonk het. “Totaal respectloos voor de pijn van mensen die - na vele pogingen - niet zwanger kunnen worden. Arrogante trut. Ik zou dankbaar moeten zijn voor het fantastische mirakel dat mij overkomt.”

Roze, bruine of gifgroene wolk

Over alle respons wil Schoeters nog iets kwijt: “Natuurlijk onthoudt ze alleen maar de negatieve reacties. Want zo zijn wij, wij werken in de media, wij zijn gevoelig voor negatieve reacties. Ook al denken veel mensen dat wij uit plastic, steen, siliconen, botox en betaalde partnerships bestaan. Jij vindt turkoois misschien een mooie kleur. En Linde misschien niet. Misschien slaap jij liefst ondersteboven hangend aan een verroeste buis. En misschien vindt Linde dat minder aangenaam. Misschien was jij wel graag zwanger. En Linde niet. Jij mag dat allemaal. Maar Linde ook. Want weet je: iedereen ter wereld levert een gevecht. Iedereen.”

Meer verdraagzamheid, daar pleit ze voor. “Het is daarbuiten al zo knetterhard. Laat ons een beetje zachter zijn voor elkaar alstublieft. Elk verhaal mag verteld worden, ook al herken jij je er dan niet per se in. Van de roze, bruine of gifgroene wolk. Van bewust/onbewust, van moeten maar niet willen, van willen maar niet kunnen, omgekeerd ook. Van wat dan ook. Het moet niet, maar als iemand dat wil doen, dan mág dat.”

“Vrijheid blijheid, ken je dat?”, eindigt ze haar betoog. “Mensen zeggen dat zo. Leven en laten leven. Dat we nog lang mogen mogen. En schol, en als ge niet drinkt dan blijft het vol. Dat zijn gezegden, uitspraken, platitudes, noem het kind zoals je wil. Maar allemaal waar. Lieve Linde, een groot drievoudig Radio 2 Zomerhit-winnaar fluisterde me ooit eens in mijn oor: ‘Je bent no-hoo-hooit alleen.’ Vergeet dat niet. Ik ga dan nu ondersteboven aan een verroeste buis hangen.”

Door dewo
AANGERADEN