Kämna soleert naar zege in Tour de France: “Een grote opluchting voor mij en voor de ploeg”

Bron © BELGA

Foto: Photo News

Lennard Kämna (24) moest in deze Tour al eens vrede nemen met een tweede plaats toen de Colombiaan Daniel Martinez hem klopte op de Puy Mary, maar in Villard-de-Lans schoot de Duitser dan toch raak. Hij pakte zo zijn eerste overwinning in de Tour de France. “Ongelooflijk, dit is een grote opluchting voor mij en voor de ploeg”, reageerde Kämna.

“Dit is een geweldige dag voor mij”, aldus de jonge Duitser van Bora-hansgrohe. “Hier heb ik zo hard voor geknokt. Ik was er al zo dicht bij. Ik was enorm ontgoocheld na de Puy Mary, maar tegelijkertijd gaf me dat ook vertrouwen. Ik wist dat ik een goede conditie te pakken had en erin moest blijven geloven. Vandaag heb ik er opnieuw voor gevochten. Van bij de start was er al een enorme strijd, maar ik had goede benen en wilde meegaan in de ontsnapping. En toen we dan met dat groepje weg waren en zo’n enorme voorsprong opbouwden, wist ik dat we streden voor de overwinning. Alleen wilde ik wel solo aankomen en niet sprinten voor de zege (hij verloor in de sprint bergop van Martinez).”

In het slot bleef Kämna over met Alaphilippe, Reichenbach en Carapaz. Alaphilippe moest als eerste lossen, Carapaz versnelde ook een paar keer en dat nekte vervolgens Reichenbach. Uiteindelijk zag Kämna zijn kans op 300 meter van de top van de voorlaatste col, de Montée de Saint-Nizier-du-Moucherotte, toen de Ecuadoriaan even gas terug nam. “Dat moment moest ik grijpen”, aldus de wereldkampioen tijdrijden bij de junioren in Ponferrada. “Ik had gezien dat Carapaz even wat minder was, dat ik daar moest wegspringen, want in de afdaling en het vlakke kon ik voorsprong nemen. Daar zag ik me de betere in vergelijking met Carapaz. Ik gaf alles wat ik in me had en daarna was het een kwestie van standhouden tot aan de finish. Dit is een grote opluchting voor mij, maar ook voor de ploeg. Ik heb dit jaar een enorme stap vooruitgezet en ik kan het bijna niet geloven dat ik nu ook een zege in de Tour vast heb.”

Eerder dit jaar pakte hij zijn eerste profzege in de Dauphiné, nu komt daar dus een Touretappe bij. “Ik voel me zo gezegend vandaag”, zei hij nog. “We reden de laatste ritten zo sterk met het team, en we grepen telkens naast de zege. Iedereen begon zich ook beter te voelen, we begonnen erin te geloven. We moesten gewoon het geluk eens aan onze zijde hebben.”

Hoe ziet de Duitser zich evolueren? Als tijdrijder of als klassementsrenner? “Wel, de voorbije maanden zat ik niet vaak op mijn tijdritfiets, omdat er hier en in de Dauphiné op dat vlak toch geen kansen voor mij lagen. Eerlijk gezegd weet ik het nog niet zo goed. Een klassement? Misschien, in een rittenkoers van een week. Maar over drie weken? Dat weet ik niet. In de eerste plaats wil ik eerst beter worden. En ik geef toe, ik houd ook wel van de jacht op ritzeges in een koers en het meegaan in een vlucht.”

Door Maarten Delvaux
AANGERADEN