REACTIES. Richard Carapaz legt zich neer bij tweede plaats, Primoz Roglic: “Ik heb nooit gepanikeerd”

 

 ©  Photo News

Richard Carapaz had vooraf aangekondigd dat hij zou aanvallen en dat deed hij zaterdag ook op de slotklim, op iets minder dan vier kilometer van de top. De Ecuadoraan nam snel 20 seconden, maar wist daarna die bonus niet meer verder uit te bouwen en dus strandt hij in de eindstand op 24 seconden van eindwinnaar Primoz Roglic.

Maarten VanhoofBron: BELGA

LEES OOK. David Gaudu boekt tweede ritzege, Primoz Roglic verzekert zich van eindwinst ondanks ultieme aanval Carapaz

Carapaz vocht voor wat hij waard was in deze Vuelta, maar moest het met een minder sterk team doen dan het Jumbo-Visma van Roglic. De winnaar van de Giro 2019 droeg weliswaar een paar keer de leiderstrui, reed een sterke proef tegen de klok en was ook de betere klimmer dan Roglic, maar dat volstond niet voor de rode trui.

Gelukkig voor hem kwam het niet neer op de drie seconden die hij verloor na de ritwinst van Roglic in Suances in de tiende rit toen er daags nadien protest was in het peloton tegen de tijdsopmeting. Ook de zes seconden bonificatie die hij Roglic zag nemen na wat tactische rare keuzes van Ineos in de rit van vrijdag maakten op het einde geen verschil meer. Uiteindelijk bedroeg het verschil 24 tellen, duidelijk dus. “Ik ben heel blij met hoe de Vuelta verlopen is”, liet hij na afloop optekenen door de organisatie. “We hebben drie weken gestreden, meegedaan voor de winst. Ik ben emotioneel, dit is een enorm mooi podium.”

Roglic kreeg zaterdag op het eind nog steun van Soler en Mas in de jacht op Carapaz. Had de Ecuadoraan daar een mening over? “Iedereen kijkt naar zijn eigen belangen, ik heb daar geen commentaar op. Ik kende deze slotklim, ik reed hem al eens omhoog in 2018, toen met Nairo Quintana als kopman (die werd derde in de eindstand, Simon Yates won die Vuelta, red). Ik wist wat me te wachten stond, en ook dat de wind zijn rol zou spelen. Ik ben blij, ik heb alles gegeven wat ik in me had en meer kon ik niet doen. We hebben zo veel als mogelijk er voor gestreden. Dit was een spectaculair seizoen.”

Roglic: “Ik ben gewoon blijven trappen”

Met vier ritzeges en de eindwinst toonde Primoz Roglic zich duidelijk de sterkste in deze Vuelta, al werd het op het eind wel nog bijzonder spannend. “Maar ik heb nooit gepanikeerd”, aldus de eindwinnaar na de etappe van zaterdag, de voorlaatste in deze Vuelta. “De strijd duurt immers tot aan de finish, ik reed mijn eigen tempo en had een mooie voorsprong.”

Richard Carapaz trok op zo’n 2,9 km van het eind in de aanval en sloeg een kloofje dat Roglic niet wist te dichten. Toch panikeerde de Sloveen naar eigen zeggen nooit. “Iedereen houdt toch van een spannende finale, niet?”, reageerde hij nog met een grapje. “En dat was het zeker. Wat er door mij heen ging die laatste drie kilometer? Niet zo veel, ik ben gewoon blijven trappen.”

“Neen, ik heb nooit gedacht dat ik de Vuelta zou verliezen. Ik had een mooie voorsprong, ik voelde me niet slecht en ik wist dat ik het zou halen als ik mijn eigen tempo naar boven reed. Je mag dat ook niet denken, de strijd is pas gestreden als je over de finish rijdt. Ik heb nooit gepanikeerd, al geef ik toe dat ik op het eind niet alles meer onder controle had, gelukkig kon ik mijn ding doen en haal ik het toch.”

 

 ©  EPA-EFE

Roglic toonde zich de sterkste over drie weken, maar had in die laatste drie weken gelukkig nog enkele verwachte - Hofstede - en onverwachte - Soler en Mas - pionnen in steun. “Het is altijd een voordeel als je even zelf niet op kop moet rijden. Elke meter die Lenny (Hofstede, red.) op kop reed, hielp me. Het toont nog eens aan hoe belangrijk een team is. Ze hebben er drie weken lang gestaan. Het hele team heeft een prachtige prestatie neergezet. Vanaf de start reden ze volle gas, waarvoor ik ze ontzettend dankbaar ben. En ja, dan die hulp van Soler en Mas. Goed toch”, klonk het. “Zoals ik al zei: elke meter die je niet zelf op kop moet rijden, is er één gewonnen.”

Want het was al een lang seizoen voor Roglic, met de teleurstelling van de tweede plaats in de Tour. “Hoe ik dat mentaal heb verwerkt? Tja, wat zeg je daarop? Ik ben iemand die graag koerst, veel koerst. Na de Tour volgde al snel een nieuwe koers. Ik moest het gewoon aanvaarden, meer kan je niet doen en uiteindelijk is tweede wel nog altijd heel mooi, zeker als je ziet welke obstakels ik heb moeten overwinnen om die Tourstart te halen (hij viel in de Dauphiné, red). Ik had vooraf nooit gedacht dat we zo’n mooie Tour zouden rijden met de ploeg, drie weken lang.”

“Met welke ingesteldheid ik naar hier kwam? Iedereen weet dat ik graag win. Ik kwam met ambitie, maar ook met het besef dat het allemaal wel kort op elkaar kwam. Twee weken voor de Vuelta won ik Luik-Bastenaken-Luik. Ik was amper tien dagen thuis voor de Vuelta en moest opnieuw aan de bak. De druk was anders, maar ik wilde wel nog en ik startte hier elke dag alsof het een klassieker was, echt volle bak koersen. En nu is het tijd voor vakantie, genieten en even bekomen van dit mooie seizoen.”

 

 ©  AFP

LEES OOK

Nu in het nieuws