Remco Evenepoel vanuit Spanje: “Ik weeg 5 kilo lichter, maar heb nog werk om de roest uit mijn lichaam te krijgen”

Remco Evenepoel. Foto: BELGA

Een dikke week. Zo lang traint Remco Evenepoel nu al in het Spaanse Calpe. Na een revalidatie van drie maanden is de renner van Deceuninck - Quick-Step goed op weg om terug het topniveau van voor die val in de Ronde van Lombardije te halen. Vanonder de Spaanse zon blikt Evenepoel terug op de voorbije maanden en blikt hij vooruit naar de nabije toekomst. “Ik wil zo rap mogelijk opnieuw beginnen koersen. Jammer dat de wedstrijden in Australië zijn afgelast.”

Remco, we zijn goed drie maanden na de val. Hoe voel je je nu?

“Beter dan vooraf verhoopt. Volgens de eerste prognoses zou ik nu pas kunnen hervatten met fietsen, terwijl ik toch al een maand fietstraining achter de rug heb. Ik voel dat ik elke week progressie maak: steviger op de fiets begin te zitten, terug power in de benen. Alles gaat de goede richting uit, maar er is fysiek nog veel werk aan de winkel. De roest moet nog uit mijn lichaam voor ik terug begin te koersen. Logisch aangezien ik voordien acht weken op bed heb gelegen.”

Sta je nu even ver als vorig jaar op dit moment?

“Een goeie vraag, maar die ik niet kan beantwoorden. Ik heb nog geen fysieke tests gedaan. Ik weeg nu ook maar 59 à 60 kilo weeg, dan kan ik mijn wattages en waardes moeilijk vergelijken met vorig jaar. Als je minder weegt, moet je minder watt duwen om even snel te rijden.”

Je weegt dus 5 kilo lichter dan normaal?

“Ja. De spiermassa die ik in het begin verloor, is er terug bij. Maar het babyvet is helemaal weg. Als ik naar mijn bovenlichaam kijk, ben ik vel over been. Misschien wel een geluk bij een ongeluk. Door de revalidatie heb ik mijn lichaam helemaal kunnen resetten en opkuisen.”

Je hebt daar bewust op gewerkt tijdens de revalidatie?

“Zeker. Ik ben steeds blijven aandacht besteden aan mijn voeding. Ik wist: elke kilogram die ik zou pakken was een kilogram te veel om terug de top te bereiken. Het is zeker niet zo dat ik anorexia heb, maar het is mijn nieuwe levensstijl. Ik heb nog meer het belang van gezonde voeding ingezien.”

De meeste van jouw collega’s laten zich in de winter een beetje gaan. Jij niet?

“Toen ik twee maanden op bed lag, had ik daar echt geen behoefte aan. Enkel op zondag wanneer mijn ouders niet moesten werken en mijn vriendin niet naar school hoefde, liet ik mij eens relatief gaan en aten we eens iets speciaal. Eén keer zondigen per week. Hier in Calpe doe ik dat na een lange training. “

Heb je nog ergens pijn na die val?

“De binnenkant van mijn rechterbeen is nog wat gevoelig. Daar ligt een spier die zorgt voor de aanhechting op mijn schaambeen. Die spier is nog gevoelig. Bij elke beweging trekt die spier aan het bot, waardoor het bot trager kan dichtgroeien. Mijn heiligbeen en het bekken zijn helemaal in orde.”

Is er nog een krachtverschil tussen beide benen?

“Helemaal niet meer. Bij Move to Cure heb ik daar heel hard aan gewerkt. Twee weken geleden hebben we mijn spiermassa in de benen nog eens opgemeten en dat was hetzelfde links en rechts. Aan de binnenkant van mijn rechterbeen is er wel nog een deukje in de spier zichtbaar, maar die spier heb je niet nodig tijdens het fietsen. Qua krachtsverhouding op de fiets, zit ik altijd zeer stabiel.”

Aan welke spieren is er vooral gewerkt bij Lieven Maesschalck?

“Omdat ik acht weken plat lag, heb ik mijn hamstring niet kunnen gebruiken. Daar was veel werk aan. Ook de buikspieren en rugspieren moesten weer wakker worden gemaakt. Wat het meeste moeite gekost heeft, was het vocht uit mijn linkerkuit krijgen. Door de slag tegen de muur tijdens de val was er daar sprake van veel vochtophouding. Het heeft lang geduurd tot de spieren terug soepel waren en volledig doorbloed. Nu nog voel ik na een training soms nog dat die kuit stram aanvoelt en nog steeds wat blauw en geel uitslaat.”

Ligt de focus nog op revalideren of al voluit op koersen?

“Koersen. Mijn hoofd is volledig gefocust op het seizoen 2021.”

Hoeveel heb je de voorbije week in Spanje getraind?

“Zesentwintig uur. Dat is al een mooie trainingsweek.”

Hoeveel kilometer is dat dan?

“Maandag 118 km, dinsdag 112 km, woensdag 141 km, donderdag 51 kilo, vrijdag 105 km, zaterdag 141 km en zondag 95 km. Reken zelf maar uit.”

763 kilometer. Wat doe je daar in Calpe tijdens de vrije tijd?

“Mijn vriendin Oumi is hier ook. Ze wil zich nog één keer kunnen ontspannen voor haar blok begint. Na mijn training gaan we samen iets eten of een beetje van de zon genieten op het strand. Verder hebben we al eens de Koersmonopoly gespeeld en durf ik ook de PlayStation aanzetten.”

Kook je zelf?

“Meestal, maar soms gaan we ook eens uiteten. Hier in Spanje kan je wel nog op restaurant, maar wel onder zeer strikte regels. Zelfs kinderen van zes jaar moeten hier een mondmasker dragen.”

Ze zeggen dat een tegenslag een mens sterker maakt. Voel jij dat ook zo aan?

“Ja toch wel. Ik merk dat ik bepaalde dingen in het leven anders bekijk. Mijn gewoontes zijn wat veranderd. Cru gezegd, maar het was bijna gedaan met mij geweest. Dan ga je beginnen nadenken. Ik vind van mezelf dat ik minder egoïstisch in het leven sta. Stel dat er een bord met drie eclairs in de frigo zou staan, zou ik die vroeger allemaal zelf opeten. Nu zal ik eerst vragen aan anderen of zij ook een eclair willen.”

Heb je mentaal iets overgehouden aan die val? Bang tijdens het dalen?

“Ik heb nooit schrik gehad. Kort na mijn val, lag ik op mijn bed naar de Tour te kijken en toen ik Marc Hirschi in de Tour super zotte afdalingen zag rijden, voelde ik niet de minste angst. Ook wanneer ik hier in Calpe een afdaling neem, is dat niet trager of anders dan voordien. Als ik een ding heb geleerd uit die val, is dat het geen zin heeft om tijdens een afdaling achteraan in een groepje te zitten. In een afdaling hoef je toch niet hard te trappen. Dat kan je beter vooraan postvatten, wanneer je met een groepje van zeven renners voor de zege strijdt. Het zal mij niet meer overkomen.”

Tot slot. Waar ga je het komende seizoen beginnen?

“Zo rap mogelijk. Het plan was om in Australië te hervatten, maar die koersen zijn helaas geschrapt. Allicht zal het dus pas in februari zijn. Misschien de Ronde van Valencia? Eigenlijk maakt het mij niet zoveel uit, maar de koershonger is wel groot. Al is de eerste grote ronde pas in mei. We hebben nog tijd zat. Eerst het roest uit mijn lichaam zweten.”

Door Bram Vandecapelle
AANGERADEN