Vincenzo Nibali mikt op de Olympische titel in Tokio en komt er normaal gezien Evenepoel tegen: “Ik hoop snel opnieuw tegen Remco te koersen”

Foto: EPA-EFE

2020 was voor Nibali een rotjaar. Nul zeges, pas zevende in de Giro en een derde plaats in Royal Bernard Drôme Classic als beste resultaat. De ondertussen 36-jarige Italiaan had het zich allemaal anders voorgesteld. “Ik ben een revanche op mezelf verschuldigd. Ik wil bewijzen dat het door het aparte seizoen kwam dat ik er niets van bakte”, zegt het uithangbord van Trek-Segafredo.

Waarom was het coronajaar hét seizoen van de jeugd?

“Omdat die gasten gewoon zoveel jonger zijn en sneller in conditie raken. Tien jaar geleden was het voor mij ook zoveel gemakkelijker. Een veteraan heeft zijn gewoonten, zijn referentiepunten in de loop van het seizoen. Je werkt stap per stap naar een groot doel toe.”

“Nu had ik ineens geen feedback. Geen vergelijkingspunten. Ik kwam ook slecht uit de lockdown en was niet klaar om eraan te beginnen, zo bleek bij de eerste wedstrijden. Ineens je routine omgooien, bleek niet ideaal. Niet voor mij, maar ook voor andere oudere renners. Ik tastte gewoon in het duister.”

“Het is anders wel een ‘great generation’ die eraan komt. Daar hoort Remco Evenepoel ook bij.”

Had je nog contact met hem na zijn val in ‘Il Lombardia’ die hem uitschakelde voor de rest van het seizoen?

“Ik informeerde me via ploegleider Davide Bramati hoe het met hem was, ook via zijn team. We hadden wat chats op de sociale media.”

Jullie zien elkaar hoogstwaarschijnlijk in de Giro. Hoe ver kan Evenepoel komen in zijn eerste grote ronde?

“Remco is een great rider met een enorm potentieel. We moeten hem wel nog ontdekken in een grote ronde. Hoe hij zoiets aanpakt, maar hij kan een van de hoofdrolspelers worden. Hij had verleden jaar brute pech. Ik hoop hem snel terug te zien en tegen hem te koersen.”

Vincenzo Nibali mikt op de Olympische titel in Tokio en komt er normaal gezien Evenepoel tegen: “Ik hoop snel opnieuw tegen Remco te koersen”
Foto: EPA-EFE

Er zijn alweer wat koersen afgelast bij het begin van het seizoen. Vrees je niet dat we in 2021 in hetzelfde straatje belanden?

“Dat risico bestaat. Maar anderzijds weet ik na 2020 vooral hoe ik het niet moet doen. Dat kan me helpen om ervoor te zorgen dat ik nu wél competitief ben.”

Voor de vierde keer in je carrière kies je voor de dubbel Giro-Tour. Waar ligt het accent dan?

“Laat ons duidelijk zijn: de Tour rijd ik als voorbereiding op de Olympische Spelen in Tokio. Ik weet niet eens of ik daar tot het einde kan rijden. Dat hangt van de beslissing van de Italiaanse bond af en van de coronamaatregelen die dan in functie van Japan gelden. In het verleden ontdekte ik dat de Tour wel de beste weg is naar de Olympische Spelen. De Giro kan een doel worden, maar het is te vroeg om daar nu al over te praten. Ik weet ook nog niet welke klassiekers ik rijd. Ik begin in de Ronde van Valencia, rijd o.a. de Ronde van de Algarve en Tirreno-Adriatico. Deze dingen liggen al vast.”

Je won de drie grote ronden, net als je generatiegenoot Chris Froome. Alleen ontbreekt die olympische titel en de regenboogtrui. Is Tokio hét hoofddoel van het seizoen?

“Olympisch kampioen worden is effectief een droom die ik hoop in vervulling te zien gaan. Het is één van dé objectieven. Maar ik weet beter dan wie ook hoe moeilijk het is om dit af te maken (viel vier jaar geleden in Rio, red).”

Waar haal je na zestien seizoenen de motivatie om tegen deze aanstormende jeugd er nog voor te gaan?Wat houd je na zestien jaar gemotiveerd?

“De honger om te winnen is er nog. Ik won in het verleden al een en ander, maar 2020 was een slecht jaar. Mijn grootste motivatie is om te tonen dat je het voorbije seizoen door de aparte omstandigheden niet de echte Nibali zag. Ik ben mezelf een revanche verschuldigd.”

Door Hugo Coorevits
AANGERADEN