Nederlandse vrouw ontslagen voor seksuele intimidatie (maar ze krijgt wel schadevergoeding van 15.000 euro)

Bron © De Telegraaf

Foto: Shutterstock

Het gebeurt niet vaak dat een vrouw wordt ontslagen vanwege seksuele intimidatie, maar voor een Nederlandse bestuurster van een kinderopvangorganisatie die “zo maar door de gang kan gillen of er nog wat te neuken valt” is dat nu wel het geval. De vrouw krijgt wel een vergoeding: de organisatie moet haar zo’n 15.000 euro betalen, heeft een rechtbank in Amsterdam bepaald.

De vrouw, geboren in 1972, werkte sinds 2017 als manager bij de kinderopvangorganisatie. Na ongeveer een jaar kwamen de eerste meldingen bij de externe vertrouwenspersoon van de organisatie al binnen. Zo vertelde de vrouw een HR-medewerker dat zij met een andere bestuurder om een fles wijn had gewed dat die medewerker zou weggaan, maar dat ze had verloren. Ook wordt de vrouw omschreven als “onbegrensd in gedrag en omgangsvormen” en dat ze “zo maar door de gang kan gillen of er nog wat te neuken valt”.

In een Whatsapp-groep van het management laten de bestuurders, waaronder de vrouw, zich ook regelmatig erg grof uit. Zo vraagt de vrouw vlak na de tramaanslag in Utrecht over een medewerker “of die niet wat vaker de tram kan nemen”, en wordt een andere medewerkster een “secreet” genoemd.

Ontslagen

Daarop werd een onderzoek ingesteld. Een externe organisatieadviseur sprak diverse medewerkers over de vrouw, waaruit een beeld naar voren kwam dat medewerkers bang voor haar waren. Haar gedrag werd omschreven met de woorden “ontoelaatbaar, indiscreet, kwaadsprekerij of roddeltante, grof taalgebruik en veelal seksueel getinte opmerkingen, onbetrouwbaar, gestoord gedrag en een gek”.

In augustus 2019 had de vrouw een gesprek met haar baas over het onderzoek naar haar gedrag, en werd ze op non-actief gesteld vanwege seksuele intimidatie, seksuele toespelingen, intimidatie, bedreiging en agressief en onfatsoenlijk taalgebruik. De organisatie vroeg daarop haar ontslag aan. Een rechter in Amsterdam oordeelde daarop dat de vrouw inderdaad ontslagen mocht worden vanwege verwijtbaar gedrag. Haar contract werd per 1 maart 2020 ontbonden, al had de vrouw wel recht op een transitievergoeding van een kleine 5.000 euro bruto.

Beroep

De vrouw ging vervolgens in hoger beroep. Ze vocht niet alleen haar ontslag aan, maar vond het ook oneerlijk dat haar laatste loonbetalingen en transitievergoeding gebaseerd werden op een werkweek van 36 uur. Vlak voordat ze op non-actief werd gesteld had ze verzocht om 36 in plaats van 40 uur te gaan werken, maar dat zou pas daarna ingaan. Ook eiste de vrouw een billijke vergoeding van 75.000 euro, omdat ze werd overvallen met alle klachten van medewerkers in het gesprek waarin ze op non-actief werd gesteld. Ze kreeg geen gelegenheid haar kant van het verhaal te vertellen.

Een rechtbank is het nu gedeeltelijk met haar eens. De ontslagvergoedingen zouden gebaseerd moeten zijn op een dienstverband van 40 uur. Daarom moet ze nog ruim 5.000 euro krijgen. Ook kent het hof haar een vergoeding van 10.000 euro toe omdat ze haar verhaal niet kon doen, en moet de opvangorganisatie ook ruim 2.000 euro aan proceskosten betalen.

Door jvh
AANGERADEN